3. Hukuk Dairesi 2024/2537 E. , 2025/1992 K. "" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/438 E., 2023/1573 K. Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekki…
**3. Hukuk Dairesi 2024/2537 E. , 2025/1992 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/438 E., 2023/1573 K. Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkiline ait Karaköy yolcu salonu içinde bulunan 116 m²'lik alanın ve Salıpazarı 1 nolu yolcu salonunda bulunan 31 m²'lik alanın gümrük hattı dış eşya satış mağazası olarak kullanılmak üzere 22.03.2010 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmeleri ile davalıya kiralandığını, ancak kiralananların uzayan kira dönemi sona ermeden erken tahliye edildiğini ileri sürerek; mahrum kalınan 80 günlük kira gelir kaybı karşılığı 67.586,66 Euro'nun 10.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; kira sözleşmesinin davalı kiracı tarafından tek taraflı olarak feshinin söz konusu olmadığını, aleyhinde başlatılan tahliyeye ilişkin icra takibinin kesinleşmesi üzerine davalı tarafından kiralananın tahliye edildiğini, bu nedenle taşınmazın erken tahliye edilmesi gerekçesiyle açılan davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 10.04.2014 tarihli kararıyla; İcra Hukuk Mahkemesince verilen tahliye kararına istinaden taşınmazların baskı altında bulunun davalı tarafça tahliye edildiği, tahliye iradesinin davacıya ait olduğu, kira sözleşmesine konu yerlerin bulunduğu tesislerin özelleştirilmesine karar verildiği, bu sebeple kiracıların tahliye edilmesinin zorunlu olduğu, davacı tarafından taşınmazın yeniden kiraya verilmesinin söz konusu olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1. Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 08.10.2015 tarihli ilamıyla; her ne kadar kiralanan İcra Mahkemesince verilen tahliye kararı gereği tahliye edilmiş ise de, bu duruma davalı kiracının kira bedelini süresinde ödememesi ve temerrüde düşmesinin sebep olduğu, öte yandan kiralananların üzerinde bulunduğu tesislerin özelleştirilmesine karar verilmesinin kendiliğinden kiralananların tahliyesini gerektirmeyeceği, bu durumda Mahkemece, kiralananların aynı koşullarla yeniden kiraya verilmesi için geçecek süre belirlenerek, sözleşme süresi ve taşınmazlar yeniden kiraya verilmiş ise kiraya verildiği tarih de gözönünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.