2. Ceza Dairesi 2021/22341 E. , 2022/10053 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düşme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince hırsızlık suçundan sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince hükümlerin bozulmasına, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ve bu suretle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine …
**2. Ceza Dairesi 2021/22341 E. , 2022/10053 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düşme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince hırsızlık suçundan sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince hükümlerin bozulmasına, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ve bu suretle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin zamanaşımının gerçekleşmediğine, sanıkların üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanıkların, suç tarihi olan 30/01/2009 günü saat 15.00 sıralarında katılan bankanın Tekirdağ İli Çorlu İlçesindeki şubesinde, bir görevlinin masasında bulunan 19.295,00 TL parayı çaldıklarının iddia edildiği olayda, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve anılan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık ...’nın sorgusunun yapıldığı 17/02/2012 tarihinden ilk derece mahkemesinin hüküm tarihi olan 25/12/2020 tarihine kadar gerçekleştiği, ancak istinaf mahkemesince bu husus dikkate alınmadan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca suç tarihinden istinaf inceleme tarihine kadar 12 yıllık zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmış ise de; bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında üzerlerine atılı hırsızlık suçundan zamanaşımı nedeniyle verilen düşme hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 23/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.