1. Hukuk Dairesi 2015/17231 E. , 2016/4740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakanı ....'ın maliki olduğu 63 parsel sayılı taşınmazın ½ payı ile 232, 237, 263, 528, 603 ve 698 parsel sayılı taşınmazlarının tamamını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla aynı evde birlikte yaşadığı oğlu olan davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile 23/09/2011 tarihinde devir ettiğini, murisin kanser hastası olduğunu öğrendikten hemen sonra devir iş
**1. Hukuk Dairesi 2015/17231 E. , 2016/4740 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakanı ....'ın maliki olduğu 63 parsel sayılı taşınmazın ½ payı ile 232, 237, 263, 528, 603 ve 698 parsel sayılı taşınmazlarının tamamını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla aynı evde birlikte yaşadığı oğlu olan davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile 23/09/2011 tarihinde devir ettiğini, murisin kanser hastası olduğunu öğrendikten hemen sonra devir işlemini yaptığını ve devirden yaklaşık 3 ay kadar sonra öldüğünü, murisin malvarlığının yaklaşık %80'lik bölümünü davalıya devir ettiğini, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde saklı payına tecavüz eden kısmın tenkisini istemiştir. Davalı,davanın zaman aşımına uğradığını, murisin uzun süre kanser hastası olarak yaşadığını ve günlük ihtiyaçlarını dahi karşılayamadığını, murisin tüm bakımını kendisinin yaptığını, davacının muris ile hiç ilgilenmediğini, ayrıca sağlık hizmetlerinden yararlanabilmesi için murisin Bağ-Kur'a olan 20.000 TL'lik prim borcunu kredi çekerek ödediğini, ölünceye kadar bakma borcunu yerine getirdiğini, ivazlı bir sözleşme olan ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile devredilen taşınmazlar yönünden tenkis isteminde de bulunulamayacağını bildirip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazlarda davalı adına kayıtlı payların ½ oranında iptali ile davacı adına tesciline, tenkis isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR- Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle; miras bırakanın çekişmeye konu 63 parsel sayılı taşınmazın ½ payı ile 232, 237, 263, 528, 603 ve 698 parsel sayılı taşınmazların tamamının ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle davalıya temlikinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle davacının miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Ancak; dava 25.000,00 TL. değer gösterilmek suretiyle açılmış, mahkemece yapılan keşif sonucu çekişme konusu taşınmazların davacının miras payına düşen toplam değeri 102.985,00 TL olarak belirlenmiş, davacı keşfen belirlenen değer üzerinden harcı ikmal etmiştir. Bu durumda, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine takdir edilmesi gereken vekalet ücretinin; keşfen belirlenen değer üzerinden harcın ikmal edildiği de gözetilerek davacının miras payına ( ½ ) isabet eden ( 102.985,00 TL ) üzerinden hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile taşınmazların tamamının toplam değeri üzerinden fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün beşinci bendindeki " 15.352,67 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " 10.638,80 TL ibaresinin yazılmasına, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.