Ceza Genel Kurulu 2018/201 E. , 2021/96 K. "" Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 618-726 İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan sanık ...’ın CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.05.2011 tarihli ve 39-338 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 08.07.2013 tarih ve 6767-10614 sayı ile…
**Ceza Genel Kurulu 2018/201 E. , 2021/96 K.** **"İçtihat Metni"** Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 618-726 İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan sanık ...’ın CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.05.2011 tarihli ve 39-338 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 08.07.2013 tarih ve 6767-10614 sayı ile; "Sanığın cezaevinde tek başına kaldığı 79 numaralı odada ihbar üzerine yapılan aramada dolabında çorap içerisinde gizlenmiş esrar maddesi ele geçirildiği, 26.11.2010 tarihli kısmi arama tutanağı, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarından alınan yakalanan maddenin esrar olduğuna dair 08.12.2010 tarihli rapor ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın sübut bulan atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, aynı gün sabah yapılan genel aramada suç unsuruna rastlanılmadığı, sanığın kanında ve idrarında uyuşturucu madde tespit edilmediği ve tutanak tanığının ihbarı kimin yaptığını açıklayamadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Yerel Mahkemece ise 14.11.2013 tarih ve 618-726 sayı ile önceki hükümde direnilmesine karar vermiştir. Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2015 tarihli ve 387461 sayılı “bozma” istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 529-1137 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 24.04.2018 tarih ve 21-23 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Ulusal Yargı Ağı Projesi bilişim sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinde sanığın direnme kararından sonra temyiz aşamasında ölmesi hususunun öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir. İncelenen dosya kapsamından, UYAP sistemi kullanılarak çıkartılan nüfus kaydına göre yerel mahkeme direnme hükmünden sonra sanığın 23.07.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesindeki; “(1) Sanığın ölümü hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddî menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir.