22. Hukuk Dairesi 2014/20904 E. , 2014/24604 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi TARİHİ : 07/04/2014 NUMARASI : 2013/254-2014/269 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine ka
**22. Hukuk Dairesi 2014/20904 E. , 2014/24604 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi TARİHİ : 07/04/2014 NUMARASI : 2013/254-2014/269 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir. Davalı işveren, iş sözleşmesinin davacının ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan davranışlarıyla şirketin ürettiği ilaçların satış eğilimini olağandışı şekilde artırmak suretiyle haksız prim elde etmek isteyerek, taraflar arasındaki güven ilişkisini telafi edilemeyecek şekilde zedelediği gerekçesiyle İş Kanunu'nun 17. ve 18. maddeleri uyarınca feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının sadece tanıtımla iştigal etmesi nedeniyle doğrudan satış yapmasının mümkün olmadığı, bu sebeple de yapılan satışlara doğrudan etki edemeyeceği, satışlara bağlı olan prim sisteminin tartışma gerektirir niteliği karşısında feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. Somut olayda davacının, Zolerip ve Gabateva isimli ilaçların tanıtımını yaptığı, İzmir Bölgesindeki satışların yıl içinde düşük oranda seyrettiği, bazı aylarda ise hiç satışın yapılmadığı, ancak yıl sonuna gelindiğinde davacının tanıtım yaptığı üç eczane tarafından anormal derecede alım yapılmak suretiyle eczaneler lehine promosyon uygulanmasına sebebiyet verildiği, davacının yapılan satışlarla yıllık prim kotasını büyük ölçüde doldurduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu eylemlerin davacının bilgisi dahilinde yapıldığı ve iş yerindeki düzeni bozucu nitelikte olduğu, ayrıca şirketin zarar gördüğü, bu şekilde davacının iyiniyet kurallarına aykırı şekilde hareket etmek suretiyle taraflar arasındaki sözleşme ile satış kurallarına aykırı hareket ettiğinin anlaşılmasına göre, iş sözleşmesinin geçerli sebeple fesihedildiğinin kabulü ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle; 1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-Davanın REDDİNE, 3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 170,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 22.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.