Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/2604 E. , 2024/901 K. T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/2604 Karar No : 2024/901 TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Holding A.Ş. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına 2009/Ma…
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/2604 E. , 2024/901 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/2604 Karar No : 2024/901 TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Holding A.Ş. VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına 2009/Mart, 2011/Ocak ve 2012/Şubat dönemlerine ilişkin yapılan cezalı damga vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davalarda ... Vergi Mahkemesince verilen kararlar uyarınca 19/07/2015 tarihinde davalı idare hesabına ödenen 3.798.118,04-TL amme alacağının, anılan mahkeme kararlarının bozulması ve bozma kararlarına uyularak tarhiyatların iptal edilmesi üzerine, faiz hesaplanmaksızın davacıya iadesi nedeniyle davacının iade edilen tutara ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4 maddesi uyarınca faizin ödenmesi talebinin reddine ilişkin işlemin iptali ve 3.798.118,04-TL'ye tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin ödenmesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 2009/Mart, 2011/Ocak ve 2012/Şubat dönemlerine ilişkin cezalı damga vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davalarda, sırasıyla Mahkemelerinin ... tarih ve E:...; K:... sayılı kararıyla davanın reddine, E:..., K:... ve E:..., K:... sayılı kararlarıyla davaların kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiği, bu kararlar uyarınca davacının davalı idare hesabına mezkur vergileri ödediği, 19/07/2015 tarihinde davalı idare hesabına ödenen 3.798.118,04-TL amme alacağı için ödemeye dayanak olan mahkeme kararlarının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/06/2019 tarih ve E:2015/6183, K:2019/2994, E:2015/6194, K:2019/3004 ve E:2015/6174, K:2019/2997 sayılı kararlarıyla bozulması ve Mahkemelerinin bozma kararlarına uyarak tarhiyatları 10/07/2020 tarihinde iptal etmesi üzerine mezkur meblağın davalı idarece tarafına faiz hesaplanmaksızın ödenmesi sebebiyle davacı tarafından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4 maddesi uyarınca 3.798.118,04-TL üzerinden tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin tarafına ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve E... sayılı davalı idare işleminin iptali ve haksız tahsil edilen 3.798.118,04-TL üzerinden tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizinin ödenmesi istemiyle davanın açıldığı; idarece yapılan tarhiyatlar sebebiyle davacı tarafından ödeme yapılması ve yapılan tarhiyatların hukuka aykırı olduğu hususunun Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:..., E:..., K:... ve E:..., K:... sayılı kararlarıyla hüküm altına alınmış olması sebebiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesindeki, fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde, "tecil faizi" uygulanacağı yolundaki açık hüküm dikkate alındığında, davacıdan yersiz olarak tahsil edilen 3.798.118,04-TL amme alacağı için tahsil tarihinden 3.798.118,04-TL'nin davacıya iade edildiği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre hesaplanacak tecil faizinin davacıya ödenmesi gerekmekte olup, davacının başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline, 3.798.118,04-TL amme alacağı için tahsil tarihinden 3.798.118,04-TL'nin davacıya iade edildiği tarihe kadar geçen süre için tecil faizi oranında hesaplanacak faizin davacıya ödenmesine, karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Olayda fazla veya yersiz tahsil edilen vergiden bahsetmenin mümkün olmadığı, zira davacı şirketten yapılan tahsilatın mahkeme kararından kaynaklandığı; öte yandan iade sürecinin süresinde yerine getirildiği, herhangi bir mahkeme kararında davacı lehine faize hükmedilmediği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin reddine, 2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.