8. Ceza Dairesi 2018/3652 E. , 2020/10580 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İftira Gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE Sanık ... hakkında iftira suçundan açılan kamu…
**8. Ceza Dairesi 2018/3652 E. , 2020/10580 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İftira Gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE Sanık ... hakkında iftira suçundan açılan kamu davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda beraatine ilişkin kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır. Sanığın, ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii No:1 sayılı yerde katılan ...'nun işletmeciliğini yaptığı ... isimli işyerinde garson-konsomatris olarak çalıştığı, 21.01.2014 tarihinde saat 08:00 sıralarında, İlçe Emniyet Müdürlüğünü arayarak işvereni olan katılan tarafından cinsel saldırıya maruz kaldığını beyanla şikayetçi olmuş, 31.01.2014 tarihinde de Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesinde, katılanın zorla ilişkiye girmediğini, rızası ile ilişkide bulunduğunu katılan ile olan sorunu ve alkolün etkisiyle iddiada bulunduğunu beyan etmiş, Cumhuriyet Savcısı tarafından CMK.nın 160/2 maddesine uygun yapılan soruşturma sonucu ... hakkında delil bulunmadığından 03.03.2014 tarihinde Ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır. Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda "sanığın safhalardaki çelişkili beyanları, sanığın mağdurun gazinosunda konsomatris olarak çalışması, mesleği ve dosyadaki kamera görüntüleri itibariyle patronu olan mağdur ile rızası ile ilişkiye cinsel ilişkiye girmiş olabileceği gibi ekonomik, psikolojik ve fiziksel baskıyla da cinsel ilişkiye girmiş olabileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve tam bir vicdani kanaat oluşturacak somut delil elde edilemediğinden şüpheden sanığın yararlanacağı, evrensel ilkesi gereği CMK.nın 232/1-e maddesi uyarınca beraatine" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir. Öncelikle şu hususu belirtmek gerekir ki, yerel mahkeme beraat gerekçesi YASAL ve CMK.nın 230 maddesine uygun değildir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.06.2019 tarih ve 2018/16-573 (E), 2019/466 (K) sayılı kararı ile birçok kararda vurgulandığı üzere Anayasanın 141 ve CMK.nın 34, 230 ve232 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup, hükmün "Gerekçe" kısmında mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmelidir.