13. Hukuk Dairesi 2018/3021 E. , 2020/3063 K. "" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı banka, davalılardan ...’nin 10/11/1998 tarihinde imzaladığı “Tüketici Kredisi Sözleşmesi” ile 3.955,62 TL’lik ve 09/11/1998 tarihli “Kredili Mev…
**13. Hukuk Dairesi 2018/3021 E. , 2020/3063 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı banka, davalılardan ...’nin 10/11/1998 tarihinde imzaladığı “Tüketici Kredisi Sözleşmesi” ile 3.955,62 TL’lik ve 09/11/1998 tarihli “Kredili Mevduat Sözleşmesi” ile 2.500,00 TL’lik kredi kullandırıldığını, diğer davalıların sözleşmeleri kefil olarak imzaladıklarını ve borçluların kullandıkları bu kredileri ödemeyerek temerrüde düştüklerini, kredili mevduat sözleşmesi için 04/12/2000 tarihinde ve tüketici kredisi sözleşmesi için de 24/11/2000 tarihinde çekilen ihtarnameler ile borcun ödenmesinin istendiğini ancak ödeme yapılmadığını belirterek dava tarihi itibariyle toplam 87.322,45 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar, cevap dilekçesi sunmamıştır. Davalı ... vekili duruşmalara katılmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davacının, asıl borçlu olan ... hakkında verilen karara yönelik temyizine gelince; Mahkemece, “ davacı bankanın Sirkeci şube müdürü olan ... ile ... Gümrükçü ve ... ... ...'in birlikte bankayı aracı kılarak F ... ... A.Ş., ... Oto. Ltd. Şti., ... Çamaşırları Şti, ... Otomotiv lehine kredi temin etmek için şirket çalışanları borçlu gibi göstererek usulsüz kredi sözleşmeleri yapıldığı, bu sözleşmelerin şirket çalışanlara değişik beyanlarla yanıltılarak şirket merkezlerinde imzalatıldığı, kredilerin kefil olarak gösterilen şirketlere aktarıldığı böylece müdürün ve müdür yardımcısı ile şirket çalışanlarının dolandırıcılık suçu işlediği, böylece bankanın iki tirilyon parasının zimmetine geçirdikleri sabit olmuş, ve bankanın bu zararından bu kişilerin sorumlu tutulması gerektiği yukarıda belirtilen ... 3. Ağır Ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile sabit olmuştur. (...) Üstelik banka bu davada davalı olarak gösterilen şahıslara kredinin verilmediğini de bilmektedir. Zira kesinleşen 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası ile kredilerin şirket çalışanlarına değil şirketlere aktarıldığı kesin hükümle sabit olmuştur. Bu nedenlerle kurumun verilen kredilerden doğan zararları ile ilgili olarak kredi sözleşmelerinde imzaları bulunan davalılar hakkında dava açmaları mümkün değildir. Çünkü bu kararla sözleşmede imzası bulunan kişilerin sorumlu tutulamayacağı kesin hüküm nedeniyle kabul edilmelidir.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.