Ceza Genel Kurulu 2020/218 E. , 2020/496 K. "" Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ceza Dairesi Sayısı : 1737-1572 Sanık ... hakkında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 102/1-birinci cümle, 102/3-a, 43/1, 53 ve 63. maddeleri uyar…
**Ceza Genel Kurulu 2020/218 E. , 2020/496 K.** **"İçtihat Metni"** Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ceza Dairesi Sayısı : 1737-1572 Sanık ... hakkında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 102/1-birinci cümle, 102/3-a, 43/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2018 tarihli ve 246-117 sayılı resen istinafa tabi hükmün sanık müdafisi tarafından da istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince 01.10.2018 tarih ve 1737-1572 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 10.09.2019 tarih, 730-10726 sayı ve oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiş, Daire Üyeleri ... ve ... ; "Sanık hakkında katılan mağdureyi istismar ettiğinden bahisle açılan kamu davasının yapılan yargılması neticesinde sanığın TCK'nın 102/1-1. cümle,102/3-a ve 43. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu kararın istinafı üzerine istinaf istemi reddedilmiştir. İstinaf isteminin reddi kararının da temyizi üzerine dairemizce yapılan incelemede sayın Daire çoğunluğu ile ihtilafımız suçun sübut bulup bulmadığı hususundadır. Bir sanığı mahkûm edebilmek için tam bir kanıya ulaşılması, bu kanının kesin delillerle desteklenmesi gerekmektedir. Görülen davada üvey baba olan sanık tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemiştir. Katılan mağdurenin annesi olan tanık da bazı ifadelerinde olayı gördüğünü, bazılarında ise görmediğini beyan ederek çelişkili beyanlarda bulunmaktadır. Katılan mağdurede orta ile hafif derece sınırında zekâ geriliği bulunmaktadır. Beyanlarına ana hatlarıyla itibar edilebilir olduğu Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlenmiştir.