4. Hukuk Dairesi 2016/6213 E. , 2018/2653 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2015 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dos…
**4. Hukuk Dairesi 2016/6213 E. , 2018/2653 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2015 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne ve alacağın % 20'si oranında tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili; davalının maliki bulunduğu meskende müvekkilinin kiracı olarak oturduğunu, 06/01/2013 tarihinde yangın meydana geldiğini, yangın sebebi ile yaralandığını, eşyalarının büyük bir kısmının yandığını, bağımsız bölümde de hasar meydana geldiğini, ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/44 esas 2014/389 sayılı kararı ile taksirle yangına neden olma suçundan yapılan yargılama sonunda beraat ettiğini, davalının meskendeki zararı tespit ettirerek müvekkili aleyhine ... İcra Müdürlüğü’nün 2013/417 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, yangının çıkmasında müvekkilinin kusurlu bulunmadığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili; müvekkilinin maliki bulunduğu meskende davalının kiracı olarak oturduğunu, ısınmak için kullandığı elektrikli battaniyeyi prize takılı olarak unutması sebebiyle yangının meydana geldiğini, taşınmazın zarar görmesinde davacının kusurlu olduğunu ve borcunu ödememesi nedeniyle icra takibi başlattığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, yangının çıkmasında davacının kusur ve ihmalinin olmadığı gerekçesiyle davalıya borçlu olmadığı kanaatine varılarak davanın kabulüne ve takip konusu alacağın %20’si oranında tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. İ.İ.K'nın 72/5. maddesinde; "...Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olamaz," denilmiş olup takibinde haksız ve kötü niyetli olan alacaklının diğer tarafın talebi üzerine tazminata mahkum edileceği belirtilmiştir. Dosya kapsamından, davalının icra takibine konu ettiği alacağın dayanağı olarak gösterdiği ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2013/1 değişik iş sayılı dosyası ile dava konusu taşınmazda yangın sonucu meydana gelen hasarın tespit edildiği, ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/44 esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile yangının meydana geldiği binanın eski yapı olduğunun, yangına ve elektrik çarpmalarına karşı korumasız kaldığının, fişe takılı elektrikli battaniyeden dolayı aşırı ısınma meydana geldiğinin ve kaçak akım koruma şalterinin bulunmadığının tespit edildiği, mahkemece, davacının kusur ve ihmali ile yangına neden olmadığı ve davalıya borçlu bulunmadığı gerekçesiyle menfi tespit isteminin kabulüne karar verildiği anlaşılmasına göre, davalının kötüniyetli olarak icra takibi yaptığından söz edilemez. Şu halde, mahkemece koşulları oluşmayan kötüniyet tazminatı isteminin reddi yerine kabulü usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın, düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının (1-b) bendinde yer alan "Asıl alacağın %20'si oranında tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki sözcük dizelerinin çıkartılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.