5. Ceza Dairesi 2011/845 E. , 2011/3533 K. Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten mahkümiyetine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2008/228 Esas, 2010/70 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönd…
**5. Ceza Dairesi 2011/845 E. , 2011/3533 K.** **"İçtihat Metni"** Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten mahkümiyetine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2008/228 Esas, 2010/70 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurun samimi anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, olayın akabinde düzenlenen Uşak Devlet Hastanesinin 17.06.2008 günlü rapor içeriğindeki bulgular ile eylemin oluş biçimine nazaran sanığın nitelikli cinsel istismar eyleminin tamamlandığı nazara alınmadan teşbbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini ve suçun sonucunda 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınmaması karşı temyiz olmadığından, anılan Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasının karar yerinde gösterilmemesi ise, bu hususun hükmün doğal sonucu olup infazda nazara alınması mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.