12. Ceza Dairesi 2021/8643 E. , 2023/2369 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/229 E., 2019/222 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 1…
**12. Ceza Dairesi 2021/8643 E. , 2023/2369 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/229 E., 2019/222 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 09.05.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "... adına kayıtlı olan müvekkili tarafından ticari faaliyetlerinde kullanılmak üzere kiralanan... ve ... plaka sayılı tır ve dorsesine suça karıştığı iddiasıyla 04.10.2107 tarihinde el konulduğunu, el koyma kararına istinaden araçların kaydına şerh işlenerek ve yediemin otoparkına çekildiğini, bölge adliye mahkemesinin 16.01.2019 tarihli kararıyla aracın iadesine karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine 28.03.2019 tarihinde tarihinde aracın ... sahibi tarafından iade alındığını, el koyma kararının haksız olduğunun tespit edildiğini, davacının el koyma kararına konu araçları kiralayarak ihale yoluyla üstlendiği işte kullandığından doğrudan zarar gördüğünü belirterek haksız el koyma nedeniyle 500.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihten tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini" talep etmiştir. 2. Davalı vekili 20.06.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, istenilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir. 3. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/253 Esas 2019/364 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/229 Esas 2019/222 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.11.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ