Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2016/231 E. , 2016/231 K. "İçtihat Metni" 2016/Bşk-231 2016/231 2014/279387 CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 19 ve 10. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Sanık ... hakkında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç yapma veya satma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 4. Sulh Ceza Mahkemesince 17.12.2013 gün ve 1078-1848 sayı ile, sanığın TCK'nun 193/1 ve 62
**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2016/231 E. , 2016/231 K.** **"İçtihat Metni"** 2016/Bşk-231 2016/231 2014/279387 CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 19 ve 10. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Sanık ... hakkında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç yapma veya satma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 4. Sulh Ceza Mahkemesince 17.12.2013 gün ve 1078-1848 sayı ile, sanığın TCK'nun 193/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli emanette kayıtlı madde bulunmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin bu karara ilişkin itirazları Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesince 24.01.2014 tarihinde 280 sayı ile reddedilmiştir. Adalet Bakanlığınca 16.07.2014 gün ve 49009 sayılı kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine, 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen geçici 14. madde uyarınca yeni oluşan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp, 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı nedeniyle Yargıtay 10. Ceza Dairesince verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan 03.04.2015 gün ve 9716-30628 sayılı tevdii kararıyla dosyanın gönderildiği Yargıtay 19. Ceza Dairesince 09.04.2015 gün ve 1485-134 sayı ile; “...Hükmün konusuna, Yargıtay Kanununun 14. Maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 19.01.2015 ve 2015/8 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma isteminin; 5237 sayılı TCK’nun 193/1. maddesinde düzenlenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç yapma veya satma suçuna bağlı olarak emanet eşya hakkındaki karara ilişkin olup temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesine ait bulunduğu, Dairemizin görevli olduğuna dair Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesinin 03.04.2015 tarih ve 2014/9716 Esas-2015/30628 Karar sayılı kararı bulunduğundan görev konusunda uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna tevdiine" Dosyanın gönderildiği Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca, 21.05.2015 gün ve 118-118 sayı ile; "Yargıtay 19. Ceza Dairesince görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmiş ise de; öncelikle ortada çözümlenmesi gereken olumsuz görev uyuşmazlığı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Olumsuz görev uyuşmazlığının doğması için, karşılıklı olarak iki dairenin kendisini görevsiz sayması, başka bir anlatımla karşılıklı iki dairenin görevsizlik kararı vermesi gerekmektedir. 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen geçici 14. madde uyarınca yeni oluşan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp, 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan tevdi kararının ise görevsizlik kararı olarak kabulü mümkün değildir. Bu durumda, Yargıtay 10. Ceza Dairesince verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmadığından, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca çözümlenmesi gereken bir görev uyuşmazlığı da bulunmamaktadır. Bu itibarla, dosyanın Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmesine" karar verilmiş, Dosyanın gönderildiği Yargıtay 10. Ceza Dairesince de 30.05.2016 gün ve 4359-1689 sayı ile; "Kanun yararına bozma isteğinin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 06.06.2014 tarihli 2014/193 esas ve 2014/229 karar sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunundan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin temyiz inceleme görevinin Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olması; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı ile sözü edilen işlere ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesine verilip iş bölümü değişikliğinden önce Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görev alanına giren ancak diğer dairelere devredilmeyen bütün işlere ait dava dosyalarının Yargıtay 19. Ceza Dairesine devredileceğinin öngörülmesi; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararına göre, istisnalar hariç olmak üzere özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunundan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olduğu" Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 19. ve 10. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık hakkında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç yapma veya satma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 4. Sulh Ceza Mahkemesince 17.12.2013 gün ve 1078-1848 sayı ile, sanığın TCK'nun 193/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli emanette kayıtlı madde bulunmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin itirazın reddine yönelik kanun yararına bozma talebinin hangi Özel Dairece değerlendirilmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. Kanun yararına bozma talebine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2014 günlü ihbarname tarihi itibarı ile uygulanması gereken Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 06.06.2014 tarihli 2014/193 esas ve 2014/229 karar sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunundan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin temyiz inceleme görevinin Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olması; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı ile sözü edilen işlere ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesine verilip iş bölümü değişikliğinden önce Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görev alanına giren ancak diğer dairelere devredilmeyen bütün işlere ait dava dosyalarının Yargıtay 19. Ceza Dairesine devredileceğinin öngörülmesi; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararına göre, istisnalar hariç olmak üzere özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunundan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olduğuna ilişkin hükümler karşısında, özel ceza kanunları uyarınca hükmolunan kararlara yönelik kanun yararına bozma istemlerinin de Yargıtay 19. Ceza Dairesi tarafından yapılması gerekmektedir. 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 43. maddesinde de zehirli ve kimyevi maddeler ile tıbbı ecza ve ilaçların izinsiz satılması suç olarak düzenlenmiş ve bu eylemleri gerçekleştirenlerin 5237 sayılı TCK'nun 193. maddesi uyarınca cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. İnceleme konusu müsadere talebi ile ilgili suç 6197 sayılı Kanunda düzenlendiğinden ve maddi unsurları da anılan kanunda açıkça belirtildiğinden, başka bir dairenin görev alanına girmemekte olup, bu suça ilişkin işlere bakma görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine aittir. Bu itibarla, Yargıtay 10. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 19. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 19. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, 1- Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.04.2015 gün ve 1485-134 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, 2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 19. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 günü oybirliği ile karar verildi.