12. Ceza Dairesi 2021/2880 E. , 2023/2407 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/237 E., 2016/912 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Katılan Tübitak vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesi ile; Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak …
**12. Ceza Dairesi 2021/2880 E. , 2023/2407 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/237 E., 2016/912 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Katılan Tübitak vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesi ile; Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; Tübitak ve vekilinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan ve katılan vekili sıfatının bulunmadığı yapılan ön inceleme sonucu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ... ile ... müdafiinin ve katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi ile; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/07/2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/912 Karar sayılı kararı ile ; A. Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. B.Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan,