Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili ------- açtığını, müvekkilinin, yiyecek içecek işinde deneyimsiz olması nedeni ile işletmeci arayışına girdiğini ve yiyecek içecek işinde deneyimli olan ve yıllardır garsonluk işletmecilik yapan, davalı------- bahse konu meyhanenin açılışından itibaren, --- yıl süre ile çalışması işletme müdürlüğü yapması hususunda anlaştığını, davalı---- bahse konu anlaşma gereği, --- yıllık çalışması sonucunda ödenmek üzere davaya konu,---- bedelli çekin keşid
davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ... 'ın toplam 667 pay adedi ve toplam % 16,675 pay oranı ile davalı şirketin azlık payı sahibi olduğunu, müvekkili dışındaki tüm pay sahiplerinin davalı şirketin halihazırdaki yönetim kurulu üyeleri olduğunu, davalı şirketin yönetim kurulu üyelerinin, yönetim kurulu üyesi oldukları zaman içerisinde davalı şirketin kaynaklarını şirketin ve tüm pay sahiplerinin menfaatlerini göz ardı ederek kendi lehlerine kullandıklarını, şirket adına yapmış oldukları işlemlerle şirketi ve müvekkili önemli ölçüde zarara uğrattıklarını, şirket kârını kendilerine aktardıklarını, 2015 yılı Olağan Genel Kurul Toplantısına müvekkilin de katıldığını, ayrıca iptalini talep ettikleri maddelere muhalefet şerhi koyduklarını, 27.09.2016 tarihli Genel Kurul Toplantı tutanağı incelendiğinde görüleceği üzere, 2015 yılı Bilanço ve Gelir Tablosunda Ortaklar Cari Hesabında toplam 5.742.860,05 TL ortaklardan alacaklar göründüğünü, bu durumun aslında davalı şirket ortaklarının davalı şirketi bir kredi kurumu gibi gördüklerinin en net ispatı olduğunu, yukarıda anlatmış olduğu üzere, davalı şirket yönetim kurulu üyelerinin şirkete 5.742.860,05 TL borçlandıklarını, bir başka deyişle şirketten bu miktarda kredi kullandıklarını, ancak bu imkandan müvekkilin faydalandırılmadığını, dikkat edilecek olursa, ortakların şirkete olan borçları ile şirketin 2015 yılı net kârının hemen hemen eşit durumda olduğunu, esasında bu durumun sadece 2015 yılına özgü istisna bir durum değil, bilakis davalı şirket yönetim kurulu üyelerinin şirketten kâr payı şeklinde değil de kredi şeklinde nasıl faydalandıklarının ispatı olduğunu, zira bu miktarı kâr payı olarak dağıtılması yönünde karar alınsa idi müvekkilinin payı oranında kâr payı alması gerekeceğini, davalı şirket yetkililerinin bu hususu bildikleri için şirket yönetimine dahil etmedikleri müvekkilini şirket kaynaklarından faydalanmasını önleyecek şekilde dürüstlük ilkesi, iyiniyet kurallarına ve eşitlik ilkesine açıkça aykırı davrandıklarını, bu gerekçelerle 27.09.2016 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4. maddenin iptaline karar verilmesi gerektiğini, şirket yönetimine giremeyen müvekkilinin, diğer ortakların yaptığı gibi şirketten borç paralar alamazken aynı şekilde olağan genel kurul toplantısında yasal olarak dağıtılması öngörülen % 5'lik oranda kâr payı dağıtılmasına karar verilmesi karşısında, müvekkilinin ortağı olduğu bir şirketten efektif olarak hiç gelir elde edememesi gibi bir durumu ortaya çıkardığını, davalı şirketin yönetim kurulu üyelerine şirketin her türlü kaynaklarını kendi menfaatlerine bu şekilde kullanır iken müvekkilinin bu imkanlardan faydalanamamasının “Dürüstlük İlkesine” ve “Eşit İşlem İlkesine” açıkça aykırılık teşkil ettiğinden 27.09.2016 tarihli olağan genel kurul toplantısının 6. maddesinin iptaline karar verilmesini talep ettiklerini, ilgili genel kurulda okunan bilanço ve finansal tablolar incelendiği zaman görüleceği üzere, şirketin 2015 yılı ödenen vergilerin çıkması ile birlikte 4.938.565,15 TL olup, aynı finansal tablolarda ortaklardan alacaklar cari hesabında, ortakların şirkete 5.742.860,05 TL borçlu olduklarının görüldüğünü, Olağan Genel Kurul toplantısında alınan % 5'lik kar payı dağıtımı kararının mantığına bakıldığı zaman gerekçe olarak şirketin devam etmekte olan yatırımlarının olduğunun ve kredi geri ödemelerinin olduğunun, dolayısıyla bu kârın dağıtılamayacağının belirtildiğini, oysa finansal tablolar incelendiği zaman görüleceği üzere, şirketin ne gibi bir yatırım yapmakta olduğunun ve/veya kredi ödemesinin ne kadar olduğunun anlaşılamadığını, bu miktarların da olağan genel kurul toplantı tutanağında belirtilmediğini, kaldı ki şayet bu şekilde bir kredi ödemesi söz konusu ise yine bu geri ödemenin sadece cari dönem kârının dağıtılmaması ile karşılanabilmesi mümkün iken, geçmiş yıllar kârlarının dağıtılmamasının da hukuki dayanağının olmadığını, şirket faaliyet raporunda ilgili kısma bakıldığı zaman şirketin akaryakıt istasyonu ile ilgili olarak dağıtım şirketi olan ... ile bu tesisin yenilenmesi hususunda bir anlaşma yapıldığını, bu sebeple şirketin ...’den faizsiz olarak 1.500.000,00 USD aldığını, bunu da sekiz yıl vadeyle ödeyeceği hususunda mutabık kalındığını, 2015 yılı içinde toplam 551.602,63 TL harcama yapıldığını, bu sürecin 2016 yılı ilk altı ayında tamamlanmış olacağının belirtildiğini, yani şirket sekiz yıl vadeli ve faizsiz olarak almış olduğu para olmasına karşın kâr payını dağıtmadığını, şirketin almış olduğu kredinin sadece dönem kârı ile tek seferde ödenebileceği aşikar iken, dönem net kârının ve geçmiş dönem net kârının dağıtılmamasının doğru olmadığını, ilgili genel kurul toplantısının 9. maddesinde ise şirkette finansal tabloların gerçeğe uygun olup olmadığından bahisle incelenmesi amacı ile denetçi atanması taleplerinin de oy çokluğu ile reddedildiğini, bu husus esasında TTK tarafından azlık oy hakkına sahip olan müvekkiline verilmiş olan bir hak olmakla, müvekkilinin bu talebinin de reddedilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğu gibi iyiniyet ve dürüst resim ilkesine aykırılık teşkil ettiğinden iptaline karar verilmesi gerektiğini belirterek, açıklanan bu nedenlerle 27.09.2016 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında muhalefet şerhine rağmen alınan 4. maddesi ve 9. maddesinin ve 6. maddesinin iptali ile bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle geçmiş ve cari dönemler net kârının tespiti ile dağıtılması yönünde karar verilmesine, dava konusu edilen tüm genel kurul kararlarının icrasının ve bilhassa kararlar çerçevesinde işlem yapılmasının dava sonunda verilecek olan kararın kesinleşmesine kadar tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili savunmasında özetle; davacının taleplerinin hukuki temelden yoksun olduğunu, müvekkili şirketin 27/09/2016 tarihinde yapılan Olağan Genel Kurul Gündemin 4 nolu bilanço ve kâr-zarar hesabının onanması kararının hukuka uygun olduğunu, anonim ortaklık genel kurulunca finansal tabloların onanmasından kastın, bu finansal belgelerin gerçeğe uygun olduklarının ve genel kurulca kabul edildiklerinin tespit edilmesi olduğunu, yalnızca ortaklar cari hesabındaki borçların varlığından hareketle söz konusu borç verme işlemiyle bilanço ve kâr-zarar arasında bir bağlantı kurmakta ve iddiası ile ilgisi olup olmadığını değerlendirmeksizin Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinde düzenlenen örtülü sermaye ve m.13 te yer alan transfer fiyatlaması yoluyla örtülü kazanç aktarımı düzenlemelerini zikrederek finansal tabloların hukuka aykırılığını ileri sürdüğünü, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinde düzenlenen örtülü sermaye aktarma yasağının somut olayla en küçük bir ilgisinin olmadığını, somut olayda ortakların ... A.Ş.’ye herhangi bir borç vermelerinin söz konusu olmadığını, müvekkili şirket bilançosuna göre ortakların şirkete olan toplam borçları 4.535.678,12 TL, toplam borca nazaran arada kalan 1.207.181,93 TL ortakların ortaklıktan kullandıkları 4.535.678,12 TL kredi üzerinden yürütülen faizler nedeniyle ortakların şirkete borçlandıkları faiz tutarı olduğunu, bir başka deyişle ortaklar cari hesabına 1.207.181,93 TL/4.535.678,12 TL = yaklaşık % 27 oranında faiz yürütülerek şirkete gelir kaydedildiğini, yani davacı tarafından iddia edildiğinin aksine herhangi bir şekilde ortaklara bir kazanç aktarılmadığını, tersine, ortakların şirketten aldığı krediye piyasa fiyatının üzerinde bir faiz yürütülerek şirket menfaatine bir işlem tesis edildiğini, davacının müvekkili şirketin bilanço ve kâr-zarar hesabının usulüne uygun olmadığı iddiasına gerekçe olarak ileri sürdüğü argümanın hiçbir haklılığı olmadığından genel kurul gündeminin 4. maddesi gereğince alınan bilanço ve kar-zarar hesabının onanması kararının herhangi bir şekilde hukuka aykırılığından söz edilemeyeceğini, gündemin 6 numaralı kâr dağıtımı kararının hukuka uygun olduğunu, anonim ortaklık kârının hangi miktarının ortaklara dağıtılması gerektiği konusunda TTK'da açık bir düzenleme bulunmadığını, bununla birlikte TTK'nın 511/1 ve 519/1(c) maddeleri dikkate alınarak doktrinde kârın en az % 5'inin dağıtılması yönünde görüş bildirildiğini, şirkette TTK'nın ilgili maddelerinde zikredilen tutardan bile fazla kâr payı dağıtılması kararı alındığını, buna göre %16,66 oranında şirket hissesine sahip olan davacı ortak, 16.666 TL tutarındaki ödenmiş sermayesi karşılığında 246.928,26 TL x 0,1666 = 41.138,28 TL kâr payı alacak olduğunu, davacının özel denetçi tayin talebinin reddinin hukuka uygun olduğu gibi iptali talep edilemeyeceğini, TTK'nın 439. maddesinde azlığın özel denetçi tayin talebinin genel kurul tarafından reddi halinde başvurulacak prosedürün özel olarak düzenlendiğini, nitekim 439/2.maddedeki dilekçe sahiplerinin, kurucuların veya şirket organlarının, kanun veya esas sözleşmeyi ihlal ederek şirketi veya pay sahiplerini zarara uğrattıklarını ikna edici bir şekilde ortaya koymaları halinde özel denetçi atanır hükmü ile özel denetçi atanması yönünde eda talebi içeren bu talebin değerlendirilmesinde mahkemece nelerin inceleneceğinin özel olarak hükme bağlandığını, diğer bir deyişle pay sahibinin özel denetçi tayin talebinin TTK'nın 438/1. maddesi uyarınca genel kurulca reddedilmişse, bu red kararı aleyhine iptal davası açılmasının mümkün olmadığını belirterek, hukuki temelden yoksun olarak açılan iş bu davanın reddine karar verilmesinin talep etmiştir.