11. Ceza Dairesi 2010/466 E. , 2010/6773 K. MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : a- 2002 (2003) yılında işlenen suç nedeniyle : 213 sayılı Kanunun 359/b-1 maddesince 2 yıl 6 ay hc. b- 2000 yılında işlenen suç nedeniyle: Önceden bu konuda verilmiş bir hüküm nedeniyle davanın reddine. c- 1998- 1999-2001 yılında işlenen suç nedeniyle: hüküm tesisine yer olmadığına dair. I-Katılan vekilinin 1998-1999-2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatur…
**11. Ceza Dairesi 2010/466 E. , 2010/6773 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : a- 2002 (2003) yılında işlenen suç nedeniyle : 213 sayılı Kanunun 359/b-1 maddesince 2 yıl 6 ay hc. b- 2000 yılında işlenen suç nedeniyle: Önceden bu konuda verilmiş bir hüküm nedeniyle davanın reddine. c- 1998- 1999-2001 yılında işlenen suç nedeniyle: hüküm tesisine yer olmadığına dair. I-Katılan vekilinin 1998-1999-2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: Tem.Gıd.İnş.Teks.San.Tic.Ltd.Şirketinin yetkilisi olan sanığın 1998-1999-2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması karşında her takvim yılı için ayrı suçların oluşacağı gözetilmeden ve mükerrer olduğu kabul edilen Bursa 4.Ağır Ceza Mahkemesi’ nin 2002/175 esas,2004 sayılı kararının konusunun Tekstil Turizm Gıda Sanayi ve Tic.Ltd Şirketinin sorumlu müdürü olan sanığın 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek fiiliyle ilgili olup farklı mükellefiyetle ilgili olduğu ve davanın mükerrer olmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde 2000 takvim yılı ile ilgili davanın mükerrer olduğundan bahisle reddine,diğer takvim yılları ile ilgili hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suçların işlendiği 1998, 1999, 2000 ve 31.12.2001 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca istem gibi ORTADAN KALDIRILMASINA, II-2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; 213 sayılı VUK.nun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı yasa ile değişik 359.maddesi uyarınca vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte veya yanıltıcı olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle; gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olan 23.12.2002 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve indirici sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,3/6/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.