20. Hukuk Dairesi 2013/85 E. , 2013/5302 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında .... Köyü, ... Mevkii 103 ada 3 parsel sayılı
**20. Hukuk Dairesi 2013/85 E. , 2013/5302 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında .... Köyü, ... Mevkii 103 ada 3 parsel sayılı 20800,00 m² ve 103 ada 6 parsel sayılı 12300,00 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, ... ve ...’in ormandan açma yaparak zilyetliklerinde bulundurmaları nedeniyle 3 nolu parsel çayır niteliğiyle, 6 nolu parsel kargir ev, bahçe ve tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmişlerdir. Davacı ... Yönetimi 27.02.1989 tarihinde Kiğı Kadastro Mahkemesinde 103 ada 6 nolu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, yine davacılardan Ali Barlas zilyetlik iddiasıyla, davacılar ... ve Müşterekleri ise tapu kaydı ve vergi kaydına dayanarak 6 nolu taşınmazın kadastro tesbitine itirazda bulunmuşlardır. Mahkemece kesin süre içerisinde keşif giderleri yatırılmadığından davanın reddine ilişkin verilen karar Orman Yönetiminin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 1999/1954 - 2191 sayılı 11.03.1999 günlü kararıyla özetle; “Kanun ve yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına aykırı olan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önellere dayanılarak, keşif giderlerinin kanunî sürede yatırılmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu”na değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulmuş; taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve Ali Barlas ve mirasçılarının fiilî kullanımında bulundukları gerekçesiyle Ali Barlas tarafından açılan davanın kabulü ile dava konusu 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tesbitlerinin iptali ile veraset ilâmındaki payları oranında Ali Barlas mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, Ali Barlas dışındaki diğer davacılar tarafından açılan davaların reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi ile davacılar ..., ..., ... ve H.İbrahim Sertel ve davalı Hazine tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/04/2010 tarih ve 2010/4387 - 5548 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “çekişmeli taşınmazların çevresinde bulunan 103 ada 1, 2, 4 ve 5 nolu parsellerin, Sertel’lerin dayandığı temmuz 1949 tarihli 49 nolu meşelik sınırlı, 4595 m² yüzölçümlü tapu ile yine meşelik sınırlı 7 ve 8 tahrir nolu 11.000 m² yüzölçümlü vergi kayıtlarına dayanarak ve Ali Barlas’ın zilyetliğinin malik sıfatıyla olmadığı kiracı sıfatıyla olduğu gerekçeleriyle kadastro mahkemesinin kesinleşen 2000/166 Esas sayılı dosyasıyla İbrahim oğulları .... ve .... mirasçıları adına tesbit edilip kesinleştiği anlaşılmaktadır. 103 ada 1, 2, 4 ve 5 nolu parsellerin toplam yüzölçümlerinin 29900 m² olup, revizyon gören tapu kaydı ve vergi kaydı miktarından çok fazla olduğu, dava konusu .... Köyü 103 ada 3 ve 6 nolu parsellerin ormandan açıldığından söz edilerek tesbit edildiği, hükme esas alınan orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazlardan 3 nolu parsel üzerinde halen kümeler halinde meşe ağaçlarının bulunduğunun bildirildiği, bu parsellerin güneyinde bulunan taşınmazların yörede 1988 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman olarak tapulama harici bırakıldığı gözönünde bulundurulduğunda dava konusu 103 ada 3 ve 6 nolu parsellerin öncesinin meşe ormanı olup yer yer tarla haline getirildiği, halen de meşe ağaçlarının parseller üzerinde yer aldığı, meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığından tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün görülmediği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, hava fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel gerçekliği karşısında orman sayılan yerlerden oldukları anlaşılan taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine; çekişmeli ... İlçesi 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır. Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak Orman Yönetiminin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkeme kararında tespitin iptali değil, tesbit tutanağının iptaline karar verilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “çekişmeli .... İlçesi 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “çekişmeli .... İlçesi 103 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescillerine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.