(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2007/5022 E. , 2007/9550 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2003 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalılar ... ve ... Erzurum aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalıların meraya elatmasının önlenmesi ve kal'e dair verilen 29.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından…
**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2007/5022 E. , 2007/9550 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2003 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalılar ... ve ... Erzurum aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalıların meraya elatmasının önlenmesi ve kal'e dair verilen 29.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.07.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı ... Köyü Muhtarı ve vekili Av. ..., Müdahil Davacı Köy Muhtarı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_ Dava, yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir. Davacı, 1306 tarihli 65 numaraları tapuları kapsamında kalan yaylalarına ... Köyü halkından olan davalıların ahır ve ev yapmak suretiyle elatmaları olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve yapıların kal’i isteğinde bulunmuştur. Davalılar vekili 1960 yılında yaylanın kendi köylerine de tahsis edildiğini savunmuştur. Mahkemece davalılar ... ve ... Erzurum’un yaylaya elatmalarının bulunmadığı nedeniyle bunlar aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile yapıların yıkımına karar verilmiş, hükmü aleyhine karar verilen davalılar temyiz etmiştir. Davalılara ait yapıların bulunduğu yerin yayla olduğu çekişmesizdir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Yasanın 4.maddesi hükmünce de, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylanın hangi amaçla olursa olsun özel mülkiyete konu teşkil etmesi ve amacı dışında kullanılması olanaklı değildir. Dava konusu yerin davacıların dayandığı tapu kapsamında kaldığı sabittir. Ne var ki, dava konusu yer 23.11.1960 tarih 119 sayılı Toprak Tevzi Komisyonu kararı ile davacı köy, davalıların ikamet ettikleri ... Köyü, ... Köylerine intifa hakkı tanınarak ... Köyüne tahsis edilmiştir. Böylece ... köylülerinin de yayladan yararlanma hakları doğmuştur. Davalılar yayladan yararlanabileceklerdir. Ancak;