17. Hukuk Dairesi 2014/15186 E. , 2014/11754 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 11/02/2014 NUMARASI : 2013/124-2014/29 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkili şirketi tarafından dava dışı T.A. Büyük Ma
**17. Hukuk Dairesi 2014/15186 E. , 2014/11754 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 11/02/2014 NUMARASI : 2013/124-2014/29 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkili şirketi tarafından dava dışı T.A. Büyük Mağ.A.Ş.’nin ticari paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, sigortalının Erenköy’de bulunan B. AVM’deki işyerinde 19/04/2013 tarihinde davalı E.İnş. A.Ş’nin alt taşeronu olan davalı A. Müh.Ltd.Şti’nin aynı alışveriş merkezinde bulunan davalı G.Mağazacılık A.Ş’nin mağazası içerisindeki yangın boru hattında yaptığı çalışma esnasında yangın sulamasının patlaması sonucu hasar meydana geldiğini, sigortalıya hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek 68.970,46 TL’nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı E. İnş. A.Ş. vekili, müvekkili şirket ile sigortalı arasında kira ilişkisi bulunduğunu, kira sözleşmesinde İstanbul Merkez Mahkemelerinin yetkili olduğu hükmünün bulunduğunu, görevli mahkemenin ise Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu savunmuş, davanın esastan reddini istemiştir. Davalı G. Mağ. A.Ş. vekili, müvekkilinin kiracı olduğunu, mağazayı kiraya veren davalı E. İnş. A.Ş. adına çalışan davalı A. Müh. Ltd. Şti’nin yangın borularına su püskürtücüsü bağlaması sırasında olayın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı sigorta şirketinin sicil adresinin Beyoğlu olduğu, sigortalı işyerinin Sarıyer/İstanbul adresinde bulunduğu, davada yetkili mahkemenin İstanbul Ticaret Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin HMK 15,16,17 maddeleri gereğince yetki yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmü, 7. maddesinde "davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." hükmü düzenlenmiştir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır. Somut olayda, sigortalının şirket merkezi adresi Sarıyer olsa da, haksız fiilin işlendiği yer sigortalının Kadıköy adresinde bulunan iş yeridir. Davacı vekilinin davayı, haksız fiilin meydana geldiği ve davalıların ikametgahı mahkemesi olan İstanbul Anadolu Mahkemelerinde açtığı gözetilerek işin esasına girmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.