4. Hukuk Dairesi 2015/3540 E. , 2016/2470 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor il…
**4. Hukuk Dairesi 2015/3540 E. , 2016/2470 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı kendisinin ... Hastanesinde insan kaynakları müdürü olduğunu, davalının da hastanenin yönetim kurulu üyesi ve başhekimi olduğunu, davalının sürekli psikolojik baskı uyguladığını, işyerinden attırmak ya da istifaya zorlamak için hakarette bulunduğunu, haksız olarak eleştirdiğini, yetkilerini aldığını, işlevsiz bırakmaya çalıştığını, telefonla rahatsız ettiğini, mobing uyguladığını belirterek uğradığı manevi zararının tazminini istemiştir. Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının iddia edildiği gibi işyerinde psikolojik tacize maruz kalmadığı, olayın başhekim ve yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile arasında yaşanan geçimsizliğin işyeri çalışanlarına da yansıması nedeni ile doğan anlaşmazlıktan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 4. ve 5. fıkralarında “İşveren adına hareket eden ve işin, işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı işlem ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu Kanunda işveren için öngörülen her çeşit sorumluluk ve zorunluluklar işveren vekilleri hakkında da uygulanır. İşveren vekilliği sıfatı, işçilere tanınan hak ve yükümlülükleri ortadan kaldırmaz.” hükmü yer almaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, işçiyle, işveren veya işveren vekili arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının iş mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Dosya kapsamından, davacının dava dışı .... Hastanesinde insan kaynakları müdürü, davalının ise başhekim ve aynı zamanda yönetim kurulu üyesi-işveren vekili olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup re'sen araştırılması gereken bir husustur. Şu durumda, davanın iş mahkemesi tarafından görülmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.