12. Ceza Dairesi 2018/2850 E. , 2018/5880 K. "" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 09/02/2017 Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2016 tarihli ve 2016/63 esas, 2016/546 sayılı kararına karşı yapılan…
**12. Ceza Dairesi 2018/2850 E. , 2018/5880 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 09/02/2017 Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2016 tarihli ve 2016/63 esas, 2016/546 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarihli ve 2017/76 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. 1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinde, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.” şeklinde düzenleme getirildiği, İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesince katılan tarafından zarar talep edilmediğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın, katılanın 30/11/2016 tarihli 3. celsedeki beyanında yargılama konusu olay nedeniyle 10.000,00 Türk lirası zararının olduğu ve zararının karşılanmadığını beyan ettiği nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, 2- Sanık ...'in taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi karşısında kendini vekil ile temsil eden katılan ... lehine yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücreti tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 94660652-105-31-13091-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 gün ve 2018/18035 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: