5. Hukuk Dairesi 2014/28111 E. , 2015/4640 K. "" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, do…
**5. Hukuk Dairesi 2014/28111 E. , 2015/4640 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda dava konusu taşınmazların arsa m2 birim değerlerinin belirlenmesinde ve 1095, 1096 ve 1108 parsel sayılı taşınmazların bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Mahkemece bozma ilamı öncesinde verilmiş olan ilk karara, esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, 1090 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde değer kaybı oluşmadığı ve 1091 parsel sayılı taşınmazın 63,28 m2 lik bölümünde ise yüzde kırk oranında değer kaybı oluştuğunun kabul edildiği ve bu hususlar bozma ilamına konu edilmediği halde, davacı idarenin kazanılmış hakkı gözetilmeksizin yazılı şekilde 1090 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde yüzde iki, 1091 parsel sayılı taşınmazın 63,28 m2'lik bölümünde ise yüzde altmış oranında değer kaybı olduğu kabul edilmek suretiyle fazlaya hükmedilmesi, Doğru görülmemiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.