12. Ceza Dairesi 2021/10018 E. , 2023/3388 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1612 E., 2019/992 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği …
**12. Ceza Dairesi 2021/10018 E. , 2023/3388 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1612 E., 2019/992 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 18.05.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacıya ait tır çekici ve dorseye 29.02.2012 tarihinde elkonulduğunu, araçların kasko değeri kadar teminatla sahibine iadesine karar verilmiş ise de davacının mali durumundan dolayı teminatın yatırılmadığını ve tır çekici-dorse iadesi alınamadığını, 18.02.2015 tarihinde aracın iadesi yönünden kararın aslında 02.08.2012 tarihinde kesinleştiğinden bahisle aracın iadesine karar verildiğini ve aracın 20.02.2015 tarihinde teslim alındığını belirtmiş, bu kapsamda 250.000,00 TL tazminatın 31.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 04.08.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının eşyasına veya malvarlığı değerlerine koşulları oluştuğu için elkonulduğu, eşya ve malvarlığı değerlerinin amaç dışına kullanılmadığını, dolayısıyla maddi ve manevi zararların tazminini devletten isteyebileceği şartların oluşmadığını, tır çekicisi ve dorsesinin kullanılmamasından dolayı devletin sorumlu olamayacağını, zararını özel hukuk hükümleri çerçevesinde şoförden isteme hakkının bulunduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir. 3. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2015/182 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/1612 Esas, 2019/992 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 09.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.