1. Ceza Dairesi 2022/12059 E. , 2023/574 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Kasten yaralama, nitelikli kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi kararları Her ne kadar katılanlar vekili, ... , ... ... ve ... 'nun suça iştirak ettiklerini ve haklarında yargılama yapılmadığını, ayrıca sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, hakaret ve te…
**1. Ceza Dairesi 2022/12059 E. , 2023/574 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Kasten yaralama, nitelikli kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi kararları Her ne kadar katılanlar vekili, ... , ... ... ve ... 'nun suça iştirak ettiklerini ve haklarında yargılama yapılmadığını, ayrıca sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, hakaret ve tehdit suçlarından hüküm kurulmadığını temyiz nedeni olarak belirtmiş ise de sadece sanık ... hakkında katılanlar ....., ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, ... , ... ... ve ... hakkında açılan bir kamu davası bulunmadığı gibi sanık ... hakkında da kasten yaralama suçu dışında anılan diğer suçlardan kamu davası açılmadığı anlaşılmakla, açılmış kamu davası ve temyize konu hüküm bulunmaması nedeniyle katılanlar vekilinin bu yöndeki temyiz isteminin inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir. Sanık müdafiinin, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli kararı ile 05.10.2022 tarihli ek kararına yönelik kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden, sanığın 23.01.2023 ve 09.02.2023 tarihli dilekçeleri ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararın ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,