2. Hukuk Dairesi 2016/7022 E. , 2016/8808 K. MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, velayet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki y…
**2. Hukuk Dairesi 2016/7022 E. , 2016/8808 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, velayet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir, 2-Davacı erkeğin cevaba cevap dilekçesi ile istediği tazminat, evlilik için yaptığı masraflar ve davalı kadının isteği doğrultusunda tekrar tekrar alınan ev eşyaları için yaptığı masraf nedeniyle uğradığı maddi zararlara ilişkin olup, bu talepler boşanmanın fer'isi (TMK m.174/1) niteliğinde değildir. Bu talep yönünden davacı erkeğin harcı yatırarak usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığına göre, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip, yazılı şekilde talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olduğu değerlendirilerek, ret kararı verilmesi doğru olmamıştır. 3-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk 24.08.2010 doğumludur. Mahkeme tarafından düzenlenen kişisel ilişki süresi çocuk yönünden baba sevgi ve ilgisini yaşaması, güvenini hissetmesi bakımından; baba yönünden ise, babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştur. Müşterek çocuğun ayın belirli hafta sonlarında baba yanında yatılı kalmasını da sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2016 (Pzt.)