12. Ceza Dairesi 2021/9793 E. , 2023/2197 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlen…
**12. Ceza Dairesi 2021/9793 E. , 2023/2197 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; 6100 sayılı Kanun’un 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 26.06.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının haksız olarak gözaltına alınıp ardından tutuklandığını, daha sonra müvekkili hakkında Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2018 tarih ve 2017/163-2018/163 E. K. sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, haksız tutuklama sebebiyle müvekkilinin manevi zarar gördüğü gerekçesi ile davacı yönünden 210,000,00 TL manevi, 25.000,00 TL maddi tazminatın müvekkilinin gözaltına alındığı tarihten itibaren faizi ile ödenmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin 20.12.2018 tarihli duruşmada maddi tazminat talebinden feragat edildiğini belirttiği anlaşılmıştır. 2. Davalı vekili 12.10.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. 3. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2018/516 Esas, 2018/469 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/1752 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.12.2021 tarihli, davalı vekilinin temyiz talebinin kesinlikten reddi ile davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Davalı vekilinin temyiz sebepleri 1.Davanın reddi gerektiğine, 2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğuna, 3.Faizin karar tarihinden itibaren başlaması gerektiğine,