Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2021/897 E. , 2024/3521 K. T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2021/897 Karar No : 2024/3521 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı / ... VEKİLİ : 1. Hukuk Müşaviri Yrd. V. ... İSTEMİN_KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. DAVANIN_KONUSU: Davacı tarafından, ... ili, ..…
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2021/897 E. , 2024/3521 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2021/897 Karar No : 2024/3521 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı / ... VEKİLİ : 1. Hukuk Müşaviri Yrd. V. ... İSTEMİN_KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. DAVANIN_KONUSU: Davacı tarafından, ... ili, ... ilçesinde, ... tarihinde ilan edilen sokağa çıkma yasağı sürecinde, ... Mahallesi,... Sokakta bulunan evlerinin ve içindeki manevi değeri yüksek kişisel eşyalarının zarar görmesinde ve yaşanan olaylar nedeniyle gelir kaybına uğramasında idarenin sorumluluğu bulunduğundan bahisle, uğradığını ileri sürdüğü manevi zarara karşılık 200.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, yaşanan olaylar neticesinde manevi değeri yüksek kişisel eşyalarının zarar gördüğü, bir çok bilgi ve belgesinin yok olduğu iddialarıyla Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI:Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararıyla hukuka uygun bulunan İdare Mahkemesi kararında, olayda idarenin sosyal risk ilkesi gereğince sorumluluğunun bulunduğu, ancak manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, olayda idarenin kusurlu veya kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, sosyal risk ilkesi uyarınca da sorumlu olmadığı, dolayısıyla, manevi tazminata hükmedilebilmesi için aranan şartların gerçekleşmediğinin anlaşıldığı, davacının manevi tazminat isteminin kabulüne hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde neticesi itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin REDDİNE, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile ONANMASINA, 3.Davacının adli yardımdan yararlandırılmış olması nedeniyle yatırılmayan temyiz aşamasına ilişkin yargılama giderlerinin davacıdan tahsili için Mahkemesince vergi dairelerine müzekkere yazılmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.