12. Ceza Dairesi 2020/1813 E. , 2021/1042 K. "" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 06/02/2020 Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 Türk Ceza Kanununun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli ve 2019/177 esas, 2020/30 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre; 1-Yargıtay Ceza Genel Kur…
**12. Ceza Dairesi 2020/1813 E. , 2021/1042 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 06/02/2020 Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 Türk Ceza Kanununun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli ve 2019/177 esas, 2020/30 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddî zarar olduğu, manevî zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddî zararın da hâkimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede; somut olayda, sanığın katılanın uğramış olduğu zararı gidermeyi kabul etmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş ise de, öncelikle katılandan zararı sorulduktan sonra zarar tespitinin kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın zararı giderip gidermediği belirlenerek sonucuna göre 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki koşullar dahilinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında yer alan 03/06/2019 tarihli geçici hekim raporuna raporuna göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, geçici rapor dikkate alınarak katılan hakkında kati rapor alınmak suretiyle rapor sonucuna göre suç vasfının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/06/2020 gün ve 94660652-105-28-6197-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 gün ve 2020/52361 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: