9. Ceza Dairesi 2023/9 E. , 2023/4252 K. "" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı KARAR : Direnme İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/186 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2017/8569 Esas, 2019/8969 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 3…
**9. Ceza Dairesi 2023/9 E. , 2023/4252 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı KARAR : Direnme İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/186 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2017/8569 Esas, 2019/8969 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede; Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...'un velayet hakkına sahip annesi olan ...'nın, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin kararı temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca mağdure sayısınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.