13. Hukuk Dairesi 2015/7604 E. , 2015/9723 K. "" .. . vekili avukat... ile ... aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 5.12.2014 gün ve 483-681 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalı banka tarafından kullandığı krediden dolayı toplam 3.506,18 TL' nin haksız olarak kesildiğini ileri sürerek davalıdan tahsiline karar verilmesi…
**13. Hukuk Dairesi 2015/7604 E. , 2015/9723 K.** **"İçtihat Metni"** .. . vekili avukat... ile ... aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 5.12.2014 gün ve 483-681 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalı banka tarafından kullandığı krediden dolayı toplam 3.506,18 TL' nin haksız olarak kesildiğini ileri sürerek davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.956,18 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00.TL.’ ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafça temyiz edilen kısmen ret hükmü karar tarihi itibariyle 1.890,00TL.’yi geçmediğinden HUMK. nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.