5. Ceza Dairesi 2022/271 E. , 2023/10114 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/392 E., 2021/395 K. SUÇ : Zimmet HÜKÜMLER : 1) Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı Kararı ile atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 2) Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı ek Kararı ile temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve
**5. Ceza Dairesi 2022/271 E. , 2023/10114 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/392 E., 2021/395 K. SUÇ : Zimmet HÜKÜMLER : 1) Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı Kararı ile atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 2) Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı ek Kararı ile temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı ek Kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.06.2015 tarihli ve 2015/2029 Soruşturma, 2015/943 Esas, 2015/73 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 248 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/286 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Sanık müdafii ile suçtan zarar görenler vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 05.10.2020 tarihli ve 2018/12744 Esas, 2020/12504 sayılı Kararı ile usule ilişkin nedenlerden dolayı hüküm bozulmuştur. 4.Bozma üzerine Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 5.Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.08.2021 tarihli ve 2021/562 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık ve müdafiinin itirazları reddedilmiştir. 6.Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı ek Kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz itirazları, dosyada usule aykırılıklar bulunduğuna, delillerin mahkumiyete elverişli olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasında yer verilen; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereği anılan kararların temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçisini reddeder” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/395 sayılı ek Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.