Ceza Genel Kurulu 2007/6-139 E. , 2007/202 K. "" İtirazname : 133325 Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi Sanık Ş.T..’un; güveni kötüye kullanmak ve özel belgede sahtecilik suçlarından 765 sayılı TCY’nın 508, 80, 345, 80, 71 ve 74. maddeleri uyarınca sonuç olarak bir yıl beş ay üç gün hapis ve 339.270.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2003 gün ve 328-748 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle; Dosya…
**Ceza Genel Kurulu 2007/6-139 E. , 2007/202 K.** **"İçtihat Metni"** İtirazname : 133325 Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi Sanık Ş.T..’un; güveni kötüye kullanmak ve özel belgede sahtecilik suçlarından 765 sayılı TCY’nın 508, 80, 345, 80, 71 ve 74. maddeleri uyarınca sonuç olarak bir yıl beş ay üç gün hapis ve 339.270.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2003 gün ve 328-748 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle; Dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 18.04.2007 gün ve 3968-5126 sayı ile; “Dosyadaki bilirkişi raporları yeterli görüldüğünden ve 14/05/2003 tarihli oturumda bilirkişi N. A..tarafından düzenlenen rapora karşı diyeceklerinin sanık ile savun¬manından sorulmuş olması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/12/2002 gün, 2002/6-304 ve 2002/429 sayılı kararı karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, güveni kötüye kullanma suçundan verilen cezanın, suça konu para miktarına göre arttırılması sırasında, uygulandığı anlaşılan 765 sayılı TCK’nun 522/1. maddesinin kısa ve gerekçeli karara mahkemesince yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp, karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; Suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, Karar tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Yasa hükümleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanması sonucunda; mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren; 5083 sayılı Yasaya, 5335 sayılı Yasa ile eklenen 2/3. maddesi uyarınca para cezalarında bir Yeni Türk Lirası artıklarının hesaba katılamayacağının ve 5252 sayılı Yasanın 5. maddesine göre de ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık Şebnem Tekyurt’un temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle bozulmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan ağır para cezasının 339.270.000 Liradan, 339 Yeni Türk Lirasına indirilmesi ve adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına,” karar verilmiştir. Yargıtay C.Başsavcılığınca 04.06.2007 gün ve 133325 sayı ile;