2. Hukuk Dairesi 2006/3072 E. , 2006/8784 K. "İçtihat Metni" KARŞI OY YAZISI Tarafların anlaşmalı boşanma (TMK. m. 166 f. III) davasının kabul edildiği, kısa kararda “protokolde bildirildiği gibi” kişisel ilişki düzenlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda kişisel ilişkiye ilişkin kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratır şekilde “farklı düzenleme” yapıldığı ve hükmün bu sebeple davalı tarafından temyiz edildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vard
**2. Hukuk Dairesi 2006/3072 E. , 2006/8784 K.** **"İçtihat Metni"** KARŞI OY YAZISI Tarafların anlaşmalı boşanma (TMK. m. 166 f. III) davasının kabul edildiği, kısa kararda “protokolde bildirildiği gibi” kişisel ilişki düzenlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda kişisel ilişkiye ilişkin kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratır şekilde “farklı düzenleme” yapıldığı ve hükmün bu sebeple davalı tarafından temyiz edildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır. Çekişme nedir?; Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” temyiz davasının “kişisel ilişkiye yönelik” olduğu açıklaması ile “boşanma kararının kesinleşmiş olduğunu” benimsemesine ilişkin düşüncesine katılmıyorum. Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır. l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) “Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509) Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” kesinleştiğinden söz edilemez. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir. Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.