4. Hukuk Dairesi 2014/6131 E. , 2014/8162 K. MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 30/05/2013 NUMARASI : 2012/117-2013/228 Davacı Ş.. K.. vdl vekili Avukat.. tarafından, davalı R.. K.. vd aleyhine 02/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı R.. K.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçe…
**4. Hukuk Dairesi 2014/6131 E. , 2014/8162 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 30/05/2013 NUMARASI : 2012/117-2013/228 Davacı Ş.. K.. vdl vekili Avukat.. tarafından, davalı R.. K.. vd aleyhine 02/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı R.. K.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazları yönünden; Dava, haksız fiil nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılardan R.. K.. tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğinden; davalıların Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesince, davacıların eş ve kardeşleri olan İ..K..'ı 20/09/2001 tarihinde öldürmek suçundan yargılandıkları ve 30 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve Yargıtayca onanarak bu kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Somut olayda; olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalı R.. K..'ın öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.