8. Ceza Dairesi 2024/17267 E. , 2024/4992 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1966 E., 20221/408K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZA KONU KARAR : Bozma Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2021/18705 Esas, 2024/1725 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin …
**8. Ceza Dairesi 2024/17267 E. , 2024/4992 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1966 E., 20221/408K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZA KONU KARAR : Bozma Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2021/18705 Esas, 2024/1725 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bendleri uyarınca mağdur sayısınca (2 kez) 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf mahkemesi tarafından sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak sanığın 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle, sanık hakkında verilen ceza miktarının düşmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince bu hükmün temyiz kanun yoluna tabi olmadığına ilişkindir. II. GEREKÇE 1.5237 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinde temyiz edilemeycek hükümler sınırlı şekilde sayılmış olup, hak arama hürriyetini sınırlayıcı nitelikteki bu normun dar yorumlanması gereklidir. 5271 sayılı Kanun'da temyiz edilemeyeceği açıkça gösterilmeyen istinaf mahkemesi kararlarının temyizen incelenmesi, ceza muhakemesi hukunun maddi gerçeği bulma amacı ile hak arama hürriyetinin gerçekleştirilmesi amacına uygun düşecektir. 2. Bu itibarla, dava konusu olayda sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından bir mağdura yönelik olarak verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hüküm ile artırıldığı ve iddianame konusu fiile ilişkin hükümlerin mahiyeti itibariyle değiştirilerek iki ayrı suçtan kurulan mahkumiyet hükmünden dolayı zincirleme suç hükümleri uygulanarak bir tek cezaya hükmolunduğu anlaşılmış olup bu sebeple dava konusu dosyada temyiz kanun yoluna başvurulmasının mümkün görüldüğü belirlenmiştir. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.02.2024 tarihli ve 2021/18705 E., 2024/1725 K. sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.