4. Hukuk Dairesi 2009/3827 E. , 2010/224 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/06/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik …
**4. Hukuk Dairesi 2009/3827 E. , 2010/224 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/06/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumunun 23.05.2007-05.12.2007 günlü yazısında, davacılara ölüm sigortasından bağlanan aylığın rücuya tabi olmadığı bildirildiği halde, yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin indirilmiş olması doğru değil ise de, davacıların temyizi bulunmadığından rapordaki bu yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir. Davacılar, davalının tam kusurlu eylemi ile yol açtığı trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirdiğini belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir. Davalılar ise, kusurlu olduklarını kabul etmeyerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, desteğinin yaşamını 60 yaşına kadar aktif olarak sürdüreceği, kalan ömrü boyunca da pasif hayat süreceği varsayılarak, aktif dönemde bilinen son geliri olan aylık 3.000,00 YTL'nin asgari ücrete oranlanması ile elde edeceği gelirin belirlendiği, pasif dönemde ise aktif hayat gelirinin %60’ı düzeyindeki gelirin hesaplamaya esas alındığı anlaşılmıştır. Dosyaya, desteğin pasif dönemde asgari ücretin üzerinde bir gelir elde edebileceğine ilişkin bir kanıt sunulmadığı anlaşıldığından, Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca pasif dönem gelirinin net asgari ücret esas alınarak belirlenmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZILMASINA; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.