11. Ceza Dairesi 2021/21427 E. , 2023/3556 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi
**11. Ceza Dairesi 2021/21427 E. , 2023/3556 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanların temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Aşiyan Sitesinde site yöneticisi olan sanığın 2011 yılı yaz ayında 40 daire 4 bloktan oluşan apartmanın çatı tadilatı için aldığı karar ile apartman sakinlerinden yüksek miktarda aidat topladığı, fakat toplanan paraların nereye harcandığının belli olmadığı, sanığın yönetici olduğu sitede ikamet eden katılanların hukuk mahkemesinde alacak davası açıktıkları, hukuk mahkemesince aldırılan bilirkişi raporu ile sanığın toplamda 52.547,04 TL harcamalarının usulüne uygun olmadığının tespit edildiği, buna göre sanığın apartman yöneticisi olması nedeniyle kendisine teslim edilen para ve sair defterler üzerinde usulüne uygun olmadan harcamalar yaparak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiştir. 2. Sanık, gerekli yerler dışında başka herhangi bir yere para harcamadığını, yaptığı harcamaların defter ve belgelerde kayıtlı olduğunu savunmuştur. 3. Aşiyan sitesinin suç tarihindeki denetçileri ..., ... ve yönetici yardımcısı ... sitenin kıdem tazminatı, yakıt giderleri ve tadilat giderleri adı altında üç ayrı Değirmendere İş bankası şubesinde hesabının bulunduğunu, çatı yapım karar alınınca sanığın bu hesapta bulunan paraları, çatıların kış şartlarına yetişmesi için kullandığını, çatı için toplanan paralarla da tekrar kullanılan paraların ödenmesinin planlandığını, bu doğrultuda daire sakinlerinden para toplanmaya başlandığını, ancak tadilat başlayınca çatıların fazla yıpranmasından dolayı masraf çoğalınca sitede oturanların duruma itiraz ettiklerini, ancak herhangi bir usulsüzlük olmadığını beyan etmişlerdir. 4. Bilirkişi heyetinden alınan rapor ile sitenin yakıt, yapısal ve kıdem tazminatı olmak üzere 3 hesabı olduğu, hesaplar birlikte incelendiğinde hesaplar arasında aktarmaların olduğu, önceki dönemden devreden tutarlarla birlikte sanığın döneminde 3 hesaba ait gelir tutarının 244.498,02 TL olmasına karşın giderler toplamının 248.607,27 TL olduğu, bu gelir gider durumuna göre sanığın üzerinde kalan bir site parası olmadığı gibi usulsüz harcamalarının da söz konusu olmadığı görüşü bildirilmiştir. 5. Mahkemece, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli somut her türlü şüpheden uzak ve cezalandırmaya yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/489 Karar sayılı kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.