1. Ceza Dairesi 2025/1751 E. , 2025/5224 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Nitelikli hırsızlık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2020 tarihli ve 2020/23 değişik iş sayılı kararı ile 21 yıl 89 ay 74 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının Açık Ceza Kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Gü
**1. Ceza Dairesi 2025/1751 E. , 2025/5224 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Nitelikli hırsızlık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2020 tarihli ve 2020/23 değişik iş sayılı kararı ile 21 yıl 89 ay 74 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının Açık Ceza Kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, covid iznindeyken 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Kastamonu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/2666 Esas, 2023/2639 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/10427 Esas, 2023/10949 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2023 tarihli ve 2023/1638 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2025 tarihli ve 94660652-105-55-20707-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve 2025/24820 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve 2025/24820 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, her ne kadar ... İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında, Hükümlü hakkında Kastamonu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/2666 Esas, 2023/2639 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye Kastamonu Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından hükümlünün bildirdiği ''... Mh. 111 Sk. No:4 .../... '' adresi yerine mernis adresine APS yoluyla tebliğe çıkartıldığı, sanığa tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı gibi bahse konu kararın hükümlüye 7201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir başkaca kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün, 21 yıl 89 ay 74 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.03.2023 tarihli ve 2023/1-514 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 20.01.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 04.06.2027 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/2666 Esas, 2023/2639 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır. 5. Hükümlünün Covid 19 iznine ayrıldığı sırada Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen izin belgesine göre, 15.06.2023 tarihinde saat 15.45 de izne ayrıldığı, 31.07.2023 tarihinde saat 15.45 de izinden dönmesi gerektiği nin kendisine tebliğ edildiği görülmektedir. 6. Açık Ceza İnfaz Kurumunun 11.08.2023 tarihli ve 2023/5199 sayılı yazısına göre, denetimli serbestlik kararının hükümlünün mernis adresine APS ile gönderildiği, 27.09.2024 tarihli ve 2024/10193 sayılı yazısına göre de, kuruma beyan ettiği cep telefonuna SMS yolu ile bilgi verildiği yazılı olmasına rağmen, kararın tebliğ edilip edilmediğinin, cep telefonuna gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğunun denetime imkan verecek şekilde dosya içine alınmadığı görülmektedir. 7. İzin belgesine göre, izin bitim tarihini bilen ancak izinli olduğu dönemde İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde başvurması gereken infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 21.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ-Tebellüğ Belgesinin hükümlüye bilinen son adresi ve mernis adresinin aynı yada farklı olup olmadığı da dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği ve gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğu araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan farklı gerekçeyle yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2023 tarihli ve 2023/1638 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2025 tarihinde karar verildi.