8. Hukuk Dairesi 2022/5786 E. , 2023/4331 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/896 E., 2020/365 K. KARAR : Tavzih talebinin kabulüne Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz…
**8. Hukuk Dairesi 2022/5786 E. , 2023/4331 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/896 E., 2020/365 K. KARAR : Tavzih talebinin kabulüne Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Uygulama kadastrosu sırasında, Trabzon ili Akçaabat ilçesi Derecik Beldesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 121 parsel sayılı 6.130 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 112 ada 11 parsel numarasıyla ve 6.124,09 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 104 parsel sayılı 5.390 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 112 ada 12 parsel numarasıyla ve 5.557,01 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. 2. Davacı ... dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait Trabzon ili Akçaabat ilçesi Derecik Beldesi ... Mahallesi 112 ada 12 parsel sayılı taşınmazın sınırının yanlış belirlendiğini ve yanlışlığın davalılara ait 112 ada 11 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır. 3. İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2017/896 Esas, 2020/365 Karar sayılı kararı ile, "çekişmeli 112 ada 11 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri ... ... ile ... tarafından düzenlenen 11/11/2019 tarihli bilirkişi ek raporuna ekli (Şekil-5) krokide (A) harfi ile gösterilen 58,37 m2 miktarındaki kısmının tapu kaydının iptali ile, davacı ... adına kayıtlı olan Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... Köyü, 112 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 112 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 5.615,38 m2 yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş ve bu karar, temyiz edilmeksizin 23.03.2021 tarihi itibariyle kesinleşmiştir. 4. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... 09.02.2022 havale tarihli dilekçesi ile, "gerekçeli kararda Akçaabat Kadastro Birimi'nin 08.02.2022 tarihli yazısı gereği kararın uygulanabilirliğinin bulunmadığı" belirtilerek tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir. II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ek kararıyla, mahkemenin 2017/896 Esas ve 2020/365 Karar sayılı ve 17.11.2020 tarihli kararında, 11.11.2019 tarihli bilirkişi ek raporuna ekli (Şekil-5) krokide (B) harfi ile gösterilen 35,92 metrekare miktarındaki kısmı yerine, dava konusu edilmeyen taşınmaza ilişkin krokide (A) harfi ile gösterilen 58,37 metrekarelik bölümün tapusunun iptali yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmakla tavzih talebinin kabulüne; mahkemenin 2017/896 Esas, 2020/365 Karar sayılı ve 17.11.2020 tarihli kararının hüküm kısmında yer alan ''Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... köyü, 112 ada 11 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri ... ... ile ... tarafından düzenlenen 11.11.2019 tarihli bilirkişi ek raporuna ekli (Şekil-5) krokide (A) harfi ile gösterilen 58,37 m2 miktarındaki kısmının tapu kaydının iptali ile, davacı ... adına kayıtlı olan Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... köyü, 112 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 112 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 5.615,38 m2 yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, Fen bilirkişileri ... ... ile ... tarafından düzenlenen 11.11.2019 tarihli bilirkişi ek raporu ve krokisinin kararın eki sayılmasına,'' ifadesinin; ''Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... köyü, 112 ada 11 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri ... ... ile ... tarafından düzenlenen 11.11.2019 tarihli bilirkişi ek raporuna ekli (Şekil-5) krokide (B) harfi ile gösterilen 35,92 m2 miktarındaki kısmının tapu kaydının iptali ile, davacı ... adına kayıtlı olan Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... köyü, 112 ada 12 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline, Fen bilirkişileri ... ... ile ... tarafından düzenlenen 11/11/2019 tarihli bilirkişi ek raporu ve krokisinin kararın eki sayılmasına,'' karar verilmiştir. III. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ek kararı, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir. B. Temyiz Sebepleri Davalı ... temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün davalı parseline eklenmesi gerektiğine değinildiği halde, İlk Derece Mahkemesince rapora aykırı karar verilerek aynı raporda (B) harfi ile gösterilen bölümün davacının parseline eklenmesinin hatalı olduğunu belirterek, bu sebeplerle ve resen belirlenecek nedenlerle ek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tavzih kararının usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi, 3.Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 19.04.2022 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı ...'ın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. IV. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.