19. Ceza Dairesi 2018/1677 E. , 2018/3903 K. "İçtihat Metni" 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ... 'nin, anılan Kanun’un 63/1-d ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/150 esas, 2016
**19. Ceza Dairesi 2018/1677 E. , 2018/3903 K.** **"İçtihat Metni"** 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ... 'nin, anılan Kanun’un 63/1-d ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/150 esas, 2016/643 sayılı kararını müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2017 tarihli ve 2016/150 esas, 2016/643 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2017 tarihli ve 2017/806 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/01/2018 gün ve 94660652-105-35-9273-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2018 gün ve 2018/10242 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Sanığın, kararın kesinleşmesinden sonra mahkemeye ibraz ettiği İzmir Askeri Hastanesinin 11/03/2016 tarihli raporuna göre, disosyal kişilik bozukluğu (ağır davranış patolojileri ile seyreden kişilik bozukluğu) bulunduğu ve barışta ve seferde askerliğe elverişli olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle askerliğe elverişli olup olmadığına ilişkin, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alınması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz. Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu gerekçeyle yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.