11. Ceza Dairesi 2018/3409 E. , 2018/3533 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet HÜKÜM : 2004 yılı için mahkumiyet 2005 yılı için beraat Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2010 tarih ve 2007/664 Esas- 2010/39 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmünün katılan vekili tarafından, Mahkemenin 26.02.2015 tarih ve 2015/97 Esas-2015/216 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkı…
**11. Ceza Dairesi 2018/3409 E. , 2018/3533 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet HÜKÜM : 2004 yılı için mahkumiyet 2005 yılı için beraat Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2010 tarih ve 2007/664 Esas- 2010/39 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmünün katılan vekili tarafından, Mahkemenin 26.02.2015 tarih ve 2015/97 Esas-2015/216 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2004 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2004, 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin de 31.12.2005 olacağı, 5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 2004 takvim yılı yönünden; 31.12.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 04.11.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2010 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 03.08.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.