7. Ceza Dairesi 2022/2905 E. , 2022/5487 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 08/03/2018 tarih ve 2017/3289 Esas, 2018/758 Karar sayılı ilamının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği, Dairemizin 27/12/2021 tarih ve 2021/22789 Esas, 2021/18241 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın KD-2018/48188 sayılı itira…
**7. Ceza Dairesi 2022/2905 E. , 2022/5487 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 08/03/2018 tarih ve 2017/3289 Esas, 2018/758 Karar sayılı ilamının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği, Dairemizin 27/12/2021 tarih ve 2021/22789 Esas, 2021/18241 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın KD-2018/48188 sayılı itiraz yazıları ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nce 08/03/2018 tarihinde kurmuş olduğu hükümde, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair bir açıklamaya yer verilmediği gibi gerekçeli kararın tebliğinde CMK 295. maddesinde belirtilen açıklamaya da yer verilmemiş olması nedeni ile sanık müdafiine yöntemine uygun olarak tefhim ve/veya tebligat yapılmadığı, bu nedenle temyizin öğrenme üzerine süresinde yapıldığının kabulüyle temyiz incelemesi yapılması gerekirken, temyiz itirazının reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilmiştir. Yeniden yapılan inceleme sonucunda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/9.MD-355, 2019/596 Karar sayılı ilamında '' CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin; aynı Kanunun 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası ile Anayasamızın 40. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bir "Kanun yolu süresi" olmayıp temyiz başvurusunda temyiz nedenlerinin gösterilmemiş olması durumuna ilişkin istisnai bir mahiyet taşıması, mahkemelerin iç işleyişine yönelik olmaması, düzenlemenin yer aldığı kanun maddesinin içeriği itibarıyla karışık ve dağınık olmayıp açık, belirli ve öngörülebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; ilgilisinin (15) günlük temyiz süresi içerisinde temyiz nedenlerini bildirir dilekçe verebilmesine