22. Hukuk Dairesi 2013/8660 E. , 2014/17894 K. MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi TARİHİ : 15/05/2012 NUMARASI : 2010/29-2012/301 Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacıların mirasbırakanının davalı şirketin işçisi olduğu, önce memur olarak Türk Teleko…
**22. Hukuk Dairesi 2013/8660 E. , 2014/17894 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi TARİHİ : 15/05/2012 NUMARASI : 2010/29-2012/301 Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacıların mirasbırakanının davalı şirketin işçisi olduğu, önce memur olarak Türk Telekom’ da işe başladığını, sonra işçi statüsüne geçtiğini, daha sonra ise davalı şirketin kurulması ile birlikte bu şirkete devredildiğini, bu şirkette çalışırken trafik kazası geçirerek hayatını kaybettiğini ifade ederek davacının fark kıdem tazminatı, ikramiye, ücret ve kıdem tazminatı faizi alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını, davacıya işçilikte geçen süre için kıdem tazminatı ödendiğini, aynı zamanda emekli sandığında geçen hizmet içinde emekli ikramiyesi ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iddia ettiği alacaklarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe ve Sonuç : Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık davacının 406 sayılı Kanun’un Ek 32. maddesindeki düzenlemeden yararlanıp yararlanamayacağıdır. Öncelikle kanuni dayanakların açıklanması gerekmektedir. 406 sayılı Kanun’un Ek 33. maddesinde; "Türksat A.Ş.’de iş mevzuatına tabi personel istihdam edilir. Türksat A.Ş.’nin faaliyete geçtiği tarihten itibaren üç ay içerisinde Türk Telekom'un iş mevzuatına tabi bulunan personeli, istekleri ve Türksat A.Ş. Yönetim Kurulunun uygun görmesi halinde Türksat A.Ş.’ ye devredilir. Bu personelin tabi olduğu sosyal güvenlik kuruluşu ile ilişkisi ve kıdem tazminatı uygulaması aynı usul ve esaslar dahilinde Türksat A.Ş.’de devam eder." denilmiştir. 406 sayılı Kanun’un Ek 32. maddesinde; "İş mevzuatına tabi personele, kadrolu ve sözleşmeli statüde iken 5434 sayılı Kanun'a tabi olarak geçen hizmet süreleri için ödenecek kıdem tazminatının tutarı Türk Telekom'daki kamu payı %50’nin altına düştükten sonra bu hizmetleri işçilikte geçmiş gibi kabul edilerek iş mevzuatına göre hesaplanır," hükmü yer almıştır. Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinde, “T.C. Emekli Sandığı Kanunu ve Sosyal Sigortalar Kanununa veya yalnız Sosyal Sigortalar Kanununa tabi olarak sadece aynı ya da değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmet sürelerinin birleştirilmesi suretiyle Sosyal Sigortalar Kanununa göre yaşlılık veya malullük aylığına ya da toptan ödemeye hak kazanan işçiye, bu kamu kuruluşlarında geçirdiği hizmet sürelerinin toplamı üzerinden son kamu kuruluşu işverenince kıdem tazminatı ödenir…Ancak, bu tazminatın T.C. Emekli Sandığına tabi olarak geçen hizmet süresine ait kısmı için ödenecek miktar, yaşlılık veya malullük aylığının başlangıç tarihinde T.C. Emekli Sandığı Kanununun yürürlükteki hükümlerine göre emeklilik ikramiyesi için öngörülen miktardan fazla olamaz” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, davacının 1988 yılında memur olarak Türk Telekom’ da işe başladığı, daha sonra 2000 yılında Emekli Sandığı ile ilişkisi devam ederken işçi statüsüne geçtiği, 406 sayılı Kanun’un Ek 33. maddesi gereğince davalı şirketin kurulması üzerine 2004 yılında davalı şirkete geçtiği ve 2008 yılında trafik kazasında vefat ettiği, bu şekilde iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacıya Emekli Sandığına tabi çalıştığı süre için emekli ikramiyesi, işçilikte geçirdiği süre için ise kıdem tazminatı ödenmiştir. Burada özellikle arz eden husus, 1475 sayılı İş Kanunu’nda yer alan ve Emekli Sandığında geçen çalışmalar bakımından sınırlayıcı olan hüküm, 406 sayılı Kanun’un Ek 32. maddesinin uygulanması durumunda sonraki özel kanunun uygulanması sebebiyle uygulanamayacaktır. İşte davacı da Ek 32. maddenin kapsamında yer aldığını ileri sürerek fark kıdem tazminatı talep etmektedir. Dolayısıyla uyuşmazlık davacının 406 sayılı Kanun’un Ek 32. maddesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında düğümlenmektedir. Türksat A.Ş’nin kuruluşuna ilişkin Ek 33. madde ile Ek. 32. maddenin 16.06.2004 tarihinde 5189 sayılı Kanun'la 406 sayılı Kanun’a eklendiği görülmektedir. Davacının 406 sayılı Kanun kapsamında olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Ancak Ek. 32. Maddenin davacıyı kapsayıp kapsamadığının değerlendirilmesi gereklidir. Ek 32. maddeye bakıldığında bu madde 16.06.2004 tarihinde yürürlüğe girmekle beraber maddenin, uygulanmasını kendi içinde yer alan özel bir düzenlemeyle ileriki bir tarihe bırakıldığı görülmektedir. Bu tarih ise Türk Telekom’daki kamu payının %50’nin altına düştüğü 14.11.2005 tarihidir. Diğer taraftan maddeye bakıldığında Türk Telekom’ da çalışan işçilerin Emekli Sandığında geçen çalışmaları için ödenecek kıdem tazminatının işçilikte geçmiş gibi değerlendireceğinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Şu halde 14.11.2005 tarihinde Türk Telekom’ da çalışanlar bakımından Ek 32. maddenin uygulanabilmesi mümkün olup, bu tarihten önce Türk Telekom ile ilişkisi bir şekilde kesilenlerin bu hükümden yararlanması mümkün değildir. Somut olaya dönüldüğünde davacının 2004 yılında yani 14.11.2005 tarihinden önce T, A.Ş’ye geçtiği anlaşıldığından Ek 32. maddenin davacı açısından uygulanamaz. Bu itibarla davacının fark kıdem tazminatı talebinin reddi yerindedir. Açıklanan sebeplerle davacı temyizlerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ilave bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.