Ceza Genel Kurulu 2009/6-123 E., 2009/193 K. Ceza Genel Kurulu 2009/6-123 E., 2009/193 K. - YAĞMA- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ] - 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 148 ] - 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 150 ] - 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ] - 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ] "" Yağma suçundan sanık M.....F....K....’in, 765 sayılı TCY’nın 495/1 ve 59. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İ.... 4. Ağ…
Ceza Genel Kurulu 2009/6-123 E., 2009/193 K. **Ceza Genel Kurulu 2009/6-123 E., 2009/193 K.** **- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ] - 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 148 ] - 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 150 ] - 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ] - 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ] **"İçtihat Metni"** Yağma suçundan sanık M.....F....K....’in, 765 sayılı TCY’nın 495/1 ve 59. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İ.... 4. Ağır Ceza Mahkemesince 09.06.2003 gün ve 131-187 sayı ile verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 01.12.2004 gün ve 7944-13345 sayı ile; “Yürümekte olan yakınanın yanına yaklaşarak, omzunda asılı çantayı almak isteyen, yakınanın vermek istememesi üzerine çeken ve çantanın saplarının kopması sonucu alarak kaçan sanığın eyleminde, yağma boyutuna ulaşan cebir, şiddet ve tehdit bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nun 491/ilk, 62. maddeleri yerine yazılı şekilde yağma suçundan hüküm kurulması” ” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Yerel mahkeme ise, 18.07.2005 gün ve 51-217 sayı ve özetle; “Cebir, şiddetin mutlaka müştekiye etkili eylemde bulunmak şeklinde olmasına gerek yoktur. Cebir, şiddet olayımızda olduğu gibi kuvvetle çantanın çekilip götürülmek istenmesi, müştekinin buna izin vermeyip karşı koyması, direnmesi sonucu direncinin kırılmaya çalışılması şeklinde de olabilir. Böylece sanığın çantayı alabilmek için kullandığı kuvvet karşısında çantanın sapının kopması sonucunda TCK 495/1. maddesinde belirtildiği üzere müşteki eşyanın zaptına karşı sukut etmeye mecbur kılınmıştır. Sanık tarafından kullanılan bu kuvvet olayın cebir, şiddet unsurunu oluşturmakta olup, eylemin gasp olarak kabulüne yeterlidir” ” gerekçesiyle önceki hükümde direndiğini bildirmiş, ancak bu kez sanığın lehine olduğunu saptadığı 5237 sayılı TCY’nın 148, 150/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin uygulanmasına karar vermiştir. Bu hükmün de sanık müdafii ve o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının 06.05.2006 gün ve 189566 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay 6. Ceza Dairesine, Özel Dairece de Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir. Ancak, incelenen dosya içeriğine göre; Yerel mahkemece ilk hükümde, sanık hakkında 765 sayılı TCY hükümleri uygulandığı halde, bozmadan sonra yapılan yargılamada, lehe yasa değerlendirmesi de yapılarak, bu kez lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCY uygulanmak suretiyle önceki hükümde direnmeye karar verildiği anlaşılmaktadır. Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;