13. Hukuk Dairesi 2019/3221 E. , 2020/163 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelenmenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşün…
**13. Hukuk Dairesi 2019/3221 E. , 2020/163 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelenmenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalı ile aralarındaki ticari ilişki nedeni ile davalıya 14 adet toplam 334.402,65TL fatura keşide edildiği ve imza karşılığında borçluya tevdi edildiğini, davalı tarafça faturaların ödenmemesi üzerine ... 12. İcra Müdürlüğü’nün 2013/22586 E sayılı takip dosyası ile davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine itiraz ettiğini, bir kısım ara ödemelerin sehven icra takibinden düşülmediğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin 318.283,68 TL üzerinden devamına, %50 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri” harçtan muaf tutulmuştur. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” hükmü, aynı Kanunun Ek 7. maddesinde de, “Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56.maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler.” hükmü bulunmakta olup, söz konusu yasa hükümleri gereğince, vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları, yargı ve icra harçlarından muaftır. Davalı üniversite harçtan muaf olduğu halde, mahkemece karar harcından sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.