Ceza Genel Kurulu 2020/129 E. , 2020/230 K. "" Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Sayısı : 1-64 Rüşvet verme ve alma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un beraatlerine ilişkin İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2013 tarihli ve 376-71 sayılı hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 23.11.2017 tarih ve 7970-4990 ile; "İstanbul 1. …
**Ceza Genel Kurulu 2020/129 E. , 2020/230 K.** **"İçtihat Metni"** Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Sayısı : 1-64 Rüşvet verme ve alma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un beraatlerine ilişkin İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2013 tarihli ve 376-71 sayılı hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 23.11.2017 tarih ve 7970-4990 ile; "İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/10/2010 tarih ve 2010/2887 D.İş sayılı Kararı ile parada sahtecilik suçundan iletişimin tespitine karar verildiği, dosyamız sanıkları hakkında iletişimin tespitine ilişkin karar bulunmamakla birlikte Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2007 gün ve 2006/5.MD-154/145 sayılı Kararında da belirtildiği üzere rüşvet suçu gibi 5271 sayılı CMK'nın 135/6. fıkrasında yer alan suçlar yönünden iletişimin tespiti suretiyle elde edilen delillerin CMK'nın 138/2. maddesi uyarınca hakkında iletişimin tespiti kararı bulunmayan, görüşmelerin diğer tarafı olan kişiler için de yasal delil olarak kabul edileceğinden, dosyamız sanıkları hakkında CMK'nın 138/2. maddesine göre elde edilen delillerin yasal delil niteliğinde bulunduğu da gözetilerek; hakkında rüşvet suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Hüseyin Yiğit ile Coşkun Deniz Dayıoğlu'nun tanık sıfatıyla dinlenilerek olayın gelişimine ilişkin beyanları alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi...” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Yerel Mahkeme ise 19.02.2018 tarih ve 1-64 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanıkların rüşvet verme ve alma suçlarından beraatlerine karar vermiştir. Direnme kararına konu bu hükümlerin de katılan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2018 tarihli ve 40238 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 20.02.2020 tarih ve 5711-7196 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, hazır bulunduğu oturumda son söz sanık ...’e verilmeden hüküm kurulmasının savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. İncelenen dosya kapsamından;