11. Ceza Dairesi 2017/9554 E. , 2017/6295 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat Sanık ... hakkında; mahkumiyet 1-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkında 2006 takvim yılnda sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; a)Dosya arasında yer alan Maliye Bakanlığı …
**11. Ceza Dairesi 2017/9554 E. , 2017/6295 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat Sanık ... hakkında; mahkumiyet 1-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkında 2006 takvim yılnda sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; a)Dosya arasında yer alan Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'nın 26.09.2011 tarihli mütalaasının sanık ... hakkında olduğu anlaşılmakla; sanık ... yönünden 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde karar verilmesi, b)Sanık ...'in aşamalardaki istikrarlı savunmalarında işyeri ile kardeşi olan diğer sanık ...'in ilgilendiğini, kendisinin atılı suçlama ile bir ilgisi olmadığını beyan etmesi, yapılan yoklamalarda sanık ...'in işyerinde bulunması ve tutanakları imzalaması, sanık..... savunmalarınında.... savunmalarını kısmen doğrular nitelikte olması ve suça konu faturaların dosyada bulunmaması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, davanın konusu olan sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için failin mükellef olması gerekmediği de gözönüne alınarak faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, mümkün olmazsa ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak, kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da araştırılarak faturaları kullanan şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a) Sanık ...'in aynı takvim yılı içinde birden fazla fatura düzenlediği kabul edilmesine karşın hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin c bendindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.