11. Ceza Dairesi 2021/41695 E. , 2024/259 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3547 E., 2019/1278 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği te
**11. Ceza Dairesi 2021/41695 E. , 2024/259 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3547 E., 2019/1278 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/742 Esas, 2018/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2021 tarihli ve 2019/87306 sayılı, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda delil takdirine girilmek suretiyle beraat kararı verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; unsurları itibariyle oluşan suçtan verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın, 2014 takvim yılına ait defter ve belgelerini 28.04.2014 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle yüklenen suçu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır. 2. Sanığın, şirkette çaycı olarak çalıştığına ilişkin savunması, vergi inceleme ve suç raporları, mütalaa, tebligatlar, belge basım bilgileri, iş yeri kayıtları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile istem yazısının 28.04.2017 tarihinde sanığın eşine usulüne uygun tebliğ edildiği, 15.05.2017 tarihine kadar defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilebileceği ancak sanığın yasal süre bitmeden 09.05.2017 tarihinde cezaevine alındığı, 30.01.2018 tarihinde tahliye olduğu, kast unsuru oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında 2014 takvim yılına ait defter , kayıt ve belgeleri usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmeyerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılması gerekmeden düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve sanığın kendisine tanınan yasal süre dolmadan cezaevine alınmış ve ... kalamamış olması nedeniyle hakkındaki atılı suçun kast unsuru itibariyle oluşmayacağı kabul edilerek duruşma açılmaksızın beraat kararı verilmiş ise de; sanığın ilk derece mahkemesindeki, kendisinin mükellef şirketin yetkilisi görünmesine rağmen aslında bu şirkette çaycı olarak çalıştığı, diğer işlerle şirketi fiilen işleten şahısların ilgilendiği dolayısı ile ilgili defter ve belgeleri ibraz edemeyeceği yönündeki savunması nazara alındığında, sanığın savunmasında ileri sürdüğü hususların mücbir sebep olarak kabul edilip edilemeyeceği, saklama ve ibraz hükümlülüğünü ortadan kaldırıp kaldırmayacağının 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflarda çağrılarak delillerin değerlendirilmesi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.