14. Hukuk Dairesi 2014/9701 E. , 2014/13838 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Cihanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 22/04/2014 NUMARASI : 2012/57-2014/140 Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. M.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikte
**14. Hukuk Dairesi 2014/9701 E. , 2014/13838 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Cihanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 22/04/2014 NUMARASI : 2012/57-2014/140 Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. M.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu.parsel sayılı taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmaması nedeniyle ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı A.. M.. vekili temyiz etmiştir. Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz. Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez. Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir. Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir. Somut olayda, dava konusu 4301 m2 yüzölçümündeki, kerpiç ev, mandıra ve arsa vasıflı ..parsel sayılı taşınmazın aynen taksiminin mümkün olup olmadığına ilişkin olarak kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ifrazının mümkün olduğu belirtilmiş ise de ek bilirkişi raporlarında üzerindeki binalar düşünüldüğünde ifrazının mümkün olamayacağı ifade edilmiş, mahkemece bilirkişi ve ek bilirkişi raporları arasındaki bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman harita mühendisi marifetiyle yeniden keşif yapılarak, taşınmazın imar durumu ile pay ve paydaş sayısı ve üzerindeki binalar itibarıyla ifraz edilip edilemeyeceği, ifrazının mümkün görülmesi halinde buna ilişkin kroki düzenlenmesi, birden fazla seçenek olması ve tarafların anlaşamamaları halinde kur’a ile yerlerin belirlenmesi, taşınmaz üzerinde bulunan yapılar nedeniyle diğer taraflara ivaz verilip verilmeyeceği belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.