12. Ceza Dairesi 2019/7798 E. , 2020/6297 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki otomobille geceleyin meskun mahaldeki aydınlatma bulunan bölünmüş yolda seyri sırasında, kaza mahalli olan ışık kontrollü dört yönlü kavşağa kendi…
**12. Ceza Dairesi 2019/7798 E. , 2020/6297 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki otomobille geceleyin meskun mahaldeki aydınlatma bulunan bölünmüş yolda seyri sırasında, kaza mahalli olan ışık kontrollü dört yönlü kavşağa kendisine hitaben yanmakta olan sarı fasılalı ışıkta hızını kesmeden geldiğinde kendisine göre kavşağa solundan kırmızı fasılalı ışıkta girip sola dönmek isteyen şikayet yokluğu sebebiyle hakkında düşme verilen temyiz dışı sanık ... idaresindeki aracın sağ yan kısmına çarpması sonucu bu şekilde en az 32 metre sürüklenen araçta bulunan üç kişiden birisinin hayati tehlike geçirecek diğer ikisin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, cezanın fazla olduğuna, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesi ile adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (2) ile numaralandırılan bölümünün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 270 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 5.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.